نگاهبانى دانا هستم . و كارش بدانجا رسيد كه امور كشور مصر و اطراف آن تا يمن را به دست گرفت و مردم به هنگام قحطى كه بدان گرفتار شده بودند ، از خوراكى كه نزد او بود دريافت مىكردند . يوسف نيز حق مىگفت و حق را به كار مىبست و هيچ كس را نديديم كه به خاطر اين كار بر يوسف عيب گيرد و او را سرزنش كند . سپس ذو القرنين او نيز بنده‌اى بود كه خدا را دوست داشت و خدا هم او را . خداوند وسايل را برايش فراهم كرد و مشارق و مغارب گيتى را در زير حكومتش درآورد او حق گفت و حق را به كار بست و سپس نديديم كسى بدين خاطر بر او عيب بگيرد . اى جماعت ! به آدابى كه خداوند مؤمنان را بدان مؤدب فرموده ، متأدب شويد و به همان امر و نهى خدا اكتفا كنيد و آنچه بر شما مشتبه شده و علم آن را نداريد ، از خود دور كنيد و علم آن را به عالم واگذاريد تا اجر بريد و نزد خداوند معذور باشيد در پى علم ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه قرآن باشيد و آنچه را كه خداوند در آن حلال كرده ، از حرامهاش بازشناسيد . اين براى شما به خداوند نزديك‌تر و از جهل و نادانى دور تر است و نادانى را به اهلش واگذاريد چرا كه اهل نادانى فراوان و اهل علم اندكند و خداوند خود فرموده است : بر فراز هر صاحب علمى ، دانشمندى است . » « 9 » برخى از سخنان امام صادق ( ع ) در پاسخ به بعضى از پرسشها شيخ كلينى در كتاب كافى روايت كرده است كه : ابن ابى العوجاء ، هشام بن حكم را مورد پرسش قرار داد و گفت : آيا مگر خداوند حكيم نيست ؟ هشام گفت : چرا هست او قادرترين فرمانروايان است . ابن ابى العوجاء گفت : پس دربارهء اين آيه كه گفته است : پس آن كس از زنان را به همسرى بگيريد كه شما را نيكو و مناسب با عدالت است دو يا سه يا چهار و اگر بترسيد كه عدالت را رعايت نكنيد يك زن اختيار كنيد . « 10 » به من بگو كه آيا اين حكم از جانب خدا فرض است ؟ هشام گفت : آرى . ابن ابى العوجاء پرسيد : پس چگونه است كه در جاى ديگرى مىگويد : و شما هرگز نتوانيد ميان زنان به عدالت رفتار كنيد هر چند راغب و حريص بر عدل و درستى باشيد . پس به تمام ميل خود يكى را بهره‌مند و آن ديگر را محروم مكنيد تا او معلق و بلاتكليف ماند « 11 » . كدام حكيمى اين گونه متناقض سخن مىگويد ؟ هشام جوابى نداشت كه به او بدهد پس به سوى مدينه رهسپار شد و به نزد امام صادق ( ع ) رفت .

--> ( 9 ) يوسف / 76 : وَ فَوْق كُل ذِي عِلْم عَلِيم . ( 10 ) نساء / 3 : فَانْكِحُوا ما طاب لَكُم مِن النِّساءِ مَثْنى وَ ثُلاث وَ رُباع فَإِن خِفْتُم أَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَةً . . . ( 11 ) نساء / 129 : وَ لَن تَسْتَطِيعُوا أَن تَعْدِلُوا بَيْن النِّساءِ وَ لَوْ حَرَصْتُم فَلا تَمِيلُوا كُل الْمَيْل فَتَذَرُوها كَالْمُعَلَّقَةِ .