السيد محسن الأمين ( مترجم : على حجتى كرمانى )
52
سيره معصومان ( فارسي )
واگذاشتهاند بهرهاى است ، بهرهاى مقرر . » « 142 » اگر مردى از دنيا مىرفت ، اولياى وى از اهل و خانوادهء زن به آن زن سزاوارتر بودند ، و اگر كسى از آنها مىخواست مىتوانست آن زن را به همسرى بگيرد و اگر خانوادهء مرد مىخواستند مىتوانستند او را به ازدواج ديگرى درآورند يا در نياورند . اگر مردى مىمرد و جاريهاى از خود باقى مىگذاشت ، خويش آن مرد به روى آن جاريه لباسش را مىانداخت و او را از ساير مردم بازمىداشت و چنان چه زيبا بود خود با وى ازدواج مىكرد و اگر نازيبا بود او را حبس مىكرد تا بميرد و ميراثش را صاحب شود . خداوند تعالى مردم را از چنين كارى بازداشت و فرمود : « شما را حلال نيست كه به اجبار از زنان ارث بريد . » « 143 » اگر مردى همسرى داشت و از داشتن وى ناخشنود بود مىبايست مهر او را بپردازد ، زن را كتك مىزد تا زن براى طلاق گرفتن از او فديه دهد . خداوند در اين باره نيز طى آيهاى فرموده است : « بر زنان سخت مگيريد كه پارهاى از آن چه به ايشان دادهايد ، ببريد مگر آن كه كار زشتى مرتكب شوند . » « 144 » به اين حالت « نشوز » گويند اما اگر زنى ناشزه بود مرد مىتواند از او فديه بگيرد تا طلاقش دهد . اسلام بر مرد مقرر مىدارد كه با زنش خوشرفتارى كند : « با زنان به شايستگى زندگى كنيد ، اگر از آنها ناخشنوديد باشد كه چيزى را مكروه داريد و خدا در آن ، خير بسيار نهاده باشد . » « 145 » در قانون تزويج و همبسترى و آميزش و تقسيم وقت مرد ميان همسران ( متعددش ) در شرع اسلام مواردى ديده مىشود كه حاكى از پاسدارى سخت وى از حقوق زن است كه اين مباحث در كتب فقهى وارد شده است . دين اسلام از ديدار زن با خانواده و خويشاوندان و دوستانش و نيز رفتن او به حج و زيارت و غيره و گردش و تفريح و جشن و سرور در مراسم عروسى و شنيدن آواز غير از آواز نامحرم ، جلوگيرى نكرده است ، مشروط بر آن كه در تمام اين موارد حشمت و آداب زن مراعات گردد و از امورى كه موجب ظن و گمان مىشود ، به دور باشد و اختلاط با نامحرم كه خود موجب فساد است ، صورت نگيرد . به طور كلى مىتوان گفت كه اسلام ، زن را بسيار مورد كرامت قرار داده و صيانتى شايان همين كرامت از او به عمل آورده است . تعدد زوجات آيين اسلام تعدد زوجات را اجازه داده و فرموده است : « از زنان هر چه خوش داريد ، دو تا دو تا و سه تا سه تا و چهار تا چهار تا بگيريد و اگر بيم داريد كه ( در حقوق ) عدالت نكنيد ، فقط يك زن بگيريد . » « 146 »
--> ( 142 ) نساء / 7 ؛ لِلرِّجال نَصِيب مِمَّا تَرَك الْوالِدان وَ الْأَقْرَبُون وَ لِلنِّساءِ نَصِيب مِمَّا تَرَك الْوالِدان وَ الْأَقْرَبُون مِمَّا قَل مِنْه أَوْ كَثُرَ ، نَصِيباً مَفْرُوضاً . ( 143 ) نساء / 19 ؛ لا يَحِل لَكُم أَن تَرِثُوا النِّساءَ كَرْهاً . ( 144 ) نساء / 19 ؛ وَ لا تَعْضُلُوهُن لِتَذْهَبُوا بِبَعْض ما آتَيْتُمُوهُن إِلَّا أَن يَأْتِين بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ . ( 145 ) نساء / 19 ؛ وَ عاشِرُوهُن بِالْمَعْرُوف ، فَإِن كَرِهْتُمُوهُن فَعَسى أَن تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ يَجْعَل اللَّه فِيه خَيْراً كَثِيراً . ( 146 ) نساء / 3 ؛ فَانْكِحُوا ما طاب لَكُم مِن النِّساءِ مَثْنى وَ ثُلاث وَ رُباع فَإِن خِفْتُم أَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَةً .