السيد محسن الأمين ( مترجم : على حجتى كرمانى )
243
سيره معصومان ( فارسي )
در حال ركوع بود . گدا با دست خويش به على بن ابى طالب اشاره كرد . پيغمبر ( ص ) تكبير گفت و حسان بن ثابت آغاز به سرودن اين ابيات كرد : ابا حسن تفديك نفسى و مهجتى * و كل بطىء فى الهدى و مسارع أ يذهب مدحيك المحبر ضائعا * و ما المدح فى جنب الاله بضائع فانت الذي اعطيت اذ كنت راكعا * زكات فدتك النفس يا خير راكع فانزل فيك اللّه خير ولاية * و ثبتها مثنى كتاب الشرائع اى ابو الحسن جان و روحم فداى تو باد و نيز جان و روح هر كه در رفتن كند و تند مىرود ، آيا مدح شادىبخش تو ، تباه مىشود حال آنكه مدح در كنار معبود تباه شونده نيست . تو هستى كه به هنگامى كه در ركوع بودى ، صدقه دادى ، جانم فدايت اى بهترين ركوعكننده . پس خداوند دربارهء تو بهترين ولايت را نازل گردانيد و آن را در كتاب شرايع ( قرآن ) ثبت فرمود . ماجراى مسجد ضرار بنى عمرو بن عوف ، مسجد قبا را گرفتند و به رسول خدا ( ص ) پيغام داد كه نزد ايشان بيايد . پيامبر ( ص ) پيش آنها رفت و در مسجدشان نماز خواند . گروهى از منافقان از بنى غنم بن عوف بر آنان حسد ورزيده گفتند : ما مسجد بنا مىكنيم و خود در آن نماز مىگزاريم و در ميان ياران محمد حاضر نمىشويم . آنها دوازده يا پانزده نفر بودند و مسجد كه ساختند پهلو به پهلوى مسجد قبا بود . چون از كار ساخت مسجد فراغ يافتند ، نزد رسول خدا ( ص ) كه براى رفتن به تبوك آماده مىشد آمدند و گفتند : ما براى بيماران و ارزانيان و شبهاى زمستانى مسجدى بنا كرديم و دوست داريم پيش ما بيايى و براى ما در آن مسجد نماز بگزارى و براى ما بركت بخواهى . رسول خدا ( ص ) فرمود : اينك من آهنگ سفر دارم و اگر بازگشتم ، ان شاء اللّه ، نزد شما خواهم آمد . چون آن حضرت از تبوك برگشت اين آيه نازل شد : « وَ الَّذِين اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَ كُفْراً وَ تَفْرِيقاً بَيْن الْمُؤْمِنِين وَ إِرْصاداً لِمَن حارَب اللَّه وَ رَسُولَه مِن قَبْل وَ لَيَحْلِفُن إِن أَرَدْنا إِلَّا الْحُسْنى وَ اللَّه يَشْهَدُ إِنَّهُم لَكاذِبُون لا تَقُم فِيه أَبَداً لَمَسْجِدٌ أُسِّس عَلَى التَّقْوى مِن أَوَّل يَوْم أَحَق أَن تَقُوم فِيه ، فِيه رِجال يُحِبُّون أَن يَتَطَهَّرُوا وَ اللَّه يُحِب الْمُطَّهِّرِين . » « 265 » با نزول اين آيه رسول خدا ( ص ) كس فرستاد تا آن مسجد را بسوزاند و ويران كند . مقصود
--> ( 265 ) توبه / 107 - 108 ؛ و آنان كه مسجدى ساختند براى ضرر زدن و كفر ورزيدن و تفرقه انداختن و به منظور تهيه پايگاهى براى كسى كه پيش از اين با خدا و رسولش به جنگ ايستاده است و البته قسم مىخورند كه جز نيكى نخواستهايم و خدا گواهى مىدهد كه آنان دروغگويانند . هرگز در آن مسجد به نماز نايست . البته مسجدى كه از آغاز بر اساس تقوا بنا شده سزاوارتر است كه در آن بايستى در آن مسجد مردانى هستند كه دوست دارند خود را پاك دارند و خداى هم پاكيزهجويان را دوست مىدارد .