« اجمّه » هستم . و اين دو تن كه با تواند كيستند ؟ حمزه پاسخ داد : على بن ابى طالب و عبيدة بن حارث بن عبد المطلب . عتبه گفت : دو همتاى بزرگ . على با وليد كه هر دو كم‌سن‌وسال‌ترين قوم بودند ، به مبارزه پرداخت . على در آن هنگام بيست و پنج يا بيست و هفت سال داشت . ميان آن دو ، دو ضربه رد و بدل شد . ضربه وليد به على ( ع ) اصابت نكرد و على بر بند كتف چپش « 206 » ضربتى زد و شمشير از بغل وليد بيرون آمد . برخى گفته‌اند : على ضربتى بر دست راست وليد زد و آن را از بدنش جدا كرد . على گفت : وليد دست راست خويش را به دست چپش گرفت و بدان ضربتى بر مغزم زد كه گمان بردم آسمان بر زمين فرو افتاد . سپس ضربتى ديگر بر او زد و او را بر خاك افكند . حمزه با عتبه مبارزه كرد . هر دو با شمشير به يكديگر مىزدند تا آنجا كه شمشيرهايشان شكافته گرديد و به هم درآويختند . گفته‌اند كه حمزه عتبه را مهلت نداد و او را كشت . اين دو سالخورده‌ترين افراد قوم بودند . عبيده هفتاد سال داشت . ميان او و شيبه دو ضربه رد و بدل شد و عبيده ضربتى بر سر شيبه وارد كرد و به جمجمهء شيبه خورد . شيبه نيز ضربتى بر ساق پاى عبيده زد و آن را قطع كرد و هر دو بر خاك افتادند . گويند : حمزه با شيبه و عبيده با عتبه نبرد كردند . مسلمانان فرياد زدند : على ! مگر نمىبينى كه آن سگ بر عمويت حمزه غالب شده . حمزه بلند بالاتر از عتبه بود . از اين رو على به او گفت : عمو سرت را پايين بياور . حمزه سر خويش را در سينهء عتبه فرو برد . على بر عتبه ضربتى زد و پيكر او را به دونيم كرد . آنگاه على و حمزه به سوى شيبه شتافتند و او را كشتند و عبيده را برداشته نزد رسول خدا ( ص ) آوردند . مغز استخوان ساق پاى او بيرون ريخته بود . عتبه به گريه افتاد و به پيامبر گفت : رسول خدا ! آيا من شهيد نيستم ؟ پيامبر فرمود : چرا هستى . آنگاه گفت : اگر ابو طالب زنده بود هرآينه مىدانست من بدانچه گفت آن روزى كه اين ( ابيات ) را بر زبان آورد ، سزاوارترم : كذبتم و بيت اللّه نخلّى محمدا * و لما نطاعن دونه و نناضل و ننصره حتى نصرع حوله * و نذهل عن ابنائنا و الحلائل « به خانهء خدا سوگند كه دروغ گفتيد ، ما محمد را رها نمىكنيم تا آن كه در برابر او نيزه بزنيم و تير بيندازيم ما او را يارى مىكنيم تا گرداگردش بر خاك بيفتيم و از فرزندان و زنانمان چشم مىپوشيم . » و اين آيت دربارهء آنان فرو فرستاده شد : « هذان خَصْمان اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِم » « 207 »

--> ( 206 ) برخى گفته‌اند : على بر بند شانهء راست وليد ضربت زد كه اين سخن خطاست . چون على با دست راست شمشير مىزده و مقابل راست ، طرف چپ است . ( مؤلف ) ( 207 ) حج / 19 ؛ اينها دو دشمنند كه در مورد پروردگارشان دشمنى كرده‌اند . . .