بك اليوم ملائكته اقرء « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ » ( مائده : 55 ) ورد في كتاب المؤلف لمحمّد بن جرير الطبري عن أُمّ سلمة أن النبي قال : عليّ أحبّ إلي الله من جميع ملائكة سبع سموات و أنّ الله ليباهي يوم القيامة بعليّ أهل الجنّة و أنّ شيعته لايسئلون عن ذنب بل ذنوب لهم مغفورة . يعني : در كتاب مجتبي از فاطمه عليها السلام روايت است كه فرمود : پيغمبر عليه السلام گفت كه : خداي - عزّوجلّ - مباهات كرد به شما ، و مغفرت و رحمت كرد شما را همه و علي را خاصّه ، و به درستي كه من رسول خدايم . نه از قوم خود ترسانم ، و نه خويشان خود را محابات ميكنم . اين است جبرئيل عليه السلام ، خبر ميدهد مرا كه نيكبختِ هم نيكبختان آن است كه عليّ را دوست دارد در حيات او و بعد از وفات او ، و بدبخت همه بدبخت‌ها آن است كه عليّ را دشمن دارد در حيات او و بعد از وفات او . و در تفسير ابيبكر شيرازي ، و تفسير ابي يوسف يعقوب بن سفيان ، و تفسير مقاتل ، و كتاب منتهي آمده است روايت از عبداللّه عبّاس در قول خداي - عزّوجلّ : إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ ، يعني : به درستي كه نصرت كننده و ياري دهنده شما خدا است ، و رسول او ، و آن كساني كه ايمان آورده‌اند . بعد از آن خاص گردانيد از ميان مؤمنان‌عليّ بن ابي طالب را ، و گفت : آن كساني كه نماز به‌پاي دارند ، و وضوي نماز تمام كنند ، و قرائت نماز و ركوع و سجود را ، و خشوع آن را تمام كنند در وقت خود . و آن چنان بود كه رسول خدا نماز پيشين ميكرد [ 116 ] با اصحاب خود . بعد از آن چند ركعتي نماز بگزارد بعد از نماز پيشين ، و پيغمبر صلّى الله عليه وآله و اصحاب باز گرديدند ، و در مسجد جز از اميرالمؤمنين عليّ كسي ديگر نبود ، و علي در مسجد بود ، و ميان پيشين و ديگر نماز سنّت ميگزارد كه ناگاه درويشي از درويشان مسلمانان به مسجد درآمد ، و در مسجدِ رسول خدا به غير از عليّ عليه السلام هيچ كس را نديد . پس روي را به جانب او آورد . چون به نزديك علي آمد كه از وي سؤال كند و