عَلَيْهِمْ ظِلالُها وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِيلًا وَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَكْوابٍ كانَتْ قَوارِيرَا ( انسان : 11 - 15 ) الي قوله تعالي : كَانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً . خصم ميگويد كه : بشارت به جنّت ، دلالت خلافت ايشان است . عجب ! عمّار و عبداللّه سلام و اويس قرني و سلمان و ابوذر و مقداد و حسن و حسين و عقيل و فاطمه و خديجه وامّ أيمن و شيعه اهل بيت از جمله مبشّرانند هم از قول مخالفان ، و پيش خصم ايشان خليفه نيستند . تنبيه : مذهب سنّيان چنان است كه يُمكن كه حق تعالي به در مرگ ، ايمان از بنده باز ستاند و كفر به وي دهد ، و مقام ابوجهل در جهنّم به محمّد دهد ، وجاي محمّد در جنّت به ابوجهل دهد - و حاشا و كلا من هذا المَقال - و چون وي مالكُ المُلك است و تصرّف در ملك خويشتن مىكند ، از وي اين نوع هيچ قبيح نبود ، زيرا كه ظلم به نزديك خصم تصرّف است در مِلك غير ، و اين‌جا نه چنان است . پس چگونه قطع كرده‌اند كه اين جماعت از عشره مبشّره‌اند . يُمكن كه حق تعالي به نزد مرگ ، ايمان از ايشان باز ستانيده باشد ، و كفر بر ايشان داده ، و ايشان از جمله مبشّره باشند به دوزخ كه فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ ( آل عمران : 21 ) و نحوها من الايات فيها . و آنچه خصم گفت « اكرم » ابوبكر است عِند اين كه مستحقّ دوزخ شود . به قول خصم نيز كريم باشد آنجا ، كما قال اللّه تعالي : ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ( دخان : 49 ) ، و دليل بر اين است كه در كتاب مواعظ و زواجر كه سنّي جمع كرده است آمده كه ، چون عمر را حالت مرگ رسيد ، جزع و فزع و اضطراب ميكرد و فرياد ميخواست . عبداللّه عبّاس به عيادت او رفت و از وي اين حالات را مشاهده كرد . از طريق خوف و تقيّه گفت : ماتَ رسولُ الله و هو عنك راضٍ ، يعني : رسول خدا وفات كرد و او از تو راضي بود ، و تو به حمد اللّه كه در اسلام [ 88 ] چندين تقدّم داري ، و در دين چندين منابر و مساجد بنهادي ،