كَأنِّي أنْظُرُ إِلَى مُقَامِكَ عَلى حَوْضِي [ بحار : 37 / 260 ] . العسيب جريد النخل و هو سعفه ، أى غصنه ، جفل الناس و انجفل أى أسرع فى الحرب و رجل أجفل أى جبان و الاجفيل : النعاب ، سُمّيت به لسُرعة عدوها . أحمد بن زياد الهمداني قال : و لمّا كان يوم فتح مكّة تعلّق رسول الله صلّى الله عليه وآله بأستار الكعبة وَ هُوَ يَقُولُ : اللَّهُمَّ أرسل إِلَي مشركى قريش مَنْ يَعْضُدُنِي فَنزل جَبْرَئِيلُ كَالْمُغْضَبِ فَقَالَ : يَا مُحَمَّدُ لم يعضدك ربّك بِسَيْفٍ مِنْ سُيُوفه مُجَرَّدًا عَلَى أعْدَاءك ؟ [ يَعْنِي بِذَلِكَ ] عَلِيَّ بْنَ أبِي طَالِبٍ عليه السلام [ مناقب : 2 / 67 ] و لايزال دينُك هذا قآئماً ما بلغ حتي يثلمه رجلٌ مِن بني أميّة ، أقسم ربُّك قَسَماً ليُرهَقَنّه صَعوداً أو ليُسبقيَّنه صديداً ، قد رضيتَ يا محمّد ؟ قال : قد رضيتُ . يعني : روايت است از محمّد باقر عليه السلام كه وي گفت : اگر مردي باشد كه پيوسته شب نماز گزارد ، و روز به روزه باشد ، بعد از آن بر دشمني آل محمّد بميرد ، خداي تعالي روز قيامت وي را به روي در دوزخ اندازد . روايت است از جابر عبداللّه انصاري كه وي گفت : رسول خدا بيامد و ما در مسجد خفته بوديم ، و پيغمبر صلّى الله عليه و آله شاخي تر از درخت خرما در دست داشت . گفت : شما ميخسبيد . ما گفتيم : عليّ عليه السلام به شتاب بيامد و ما نيز به شتاب با وي آمديم . رسول صلى الله عليه و آله گفت : يا علي ! تو را حلال است در مسجد آنچه مرا حلال است ، و تو راضي نيستي كه از من به منزله هارون باشي از موسي الّاپيغمبري كه بعد از من پيغمبر نيست ؟ به حقّ آن خدايي كه جان محمّد در دست قدرت او است كه تو از حوض ميراني مرداني چند را همچنان كه شتر را رانند از كنار آب ، و عصايي از درخت عوسج در دست داشته باشي و آن جماعت را از آن ميراني . احمد زياد همداني ميگويد : چون روز فتح مكّه بود ، رسول خدا دست در كعبه زده بود و ميگفت : بار خدايا ! به مشركان قريش فرست كسي را كه ياري من كند و بازوي من قوي دارد . جبرئيل فرود آمد همچون كسي كه در خشم