الْأشْرَارِ ، أتَّخَذْنَاهُمْ سِخْرِيّاً أمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْأبْصَارُ ، إِنَّ ذَلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ أهْلِ النَّارِ ( ص : 62 - 64 ) يعني : چه بوده است ما را كه نميبينيم مرداني را كه ما ايشان را از جمله بدان ميشمرديم ، و در دنيا ايشان را به سخره فرا گرفته بوديم وبديشان افسوس ميداشتيم يا خودها [ كذا . شايد : خردها يا خود رها ] گرديده است از ايشان چشم‌هاي ما كه ايشان را نميبينيم . به درستي كه اين حقّ است و درست خصومت اهل‌دوزخ با يكديگر ، چنان كه صادق عليه السلام گفت : لاتجد منا اثنين في النار و لا واحدا . چنانچه صالحاني و قطّان و شيرازي و ابن مردويه ميگويند كه‌چون آيه إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ( بينه : 7 ) آمد ، رسول صلّى الله عليه و آله گفت : يا عليّ ! هم أنت و شيعتك . چون شيعه را آنجا طلب كنند ، يكي را نبينند . جمله استغاثه برآرند كه : يا وَيْلَتى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا ، لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جاءَنِي وَ كانَ الشَّيْطانُ لِلْإِنْسانِ خَذُولًا ( فرقان : 29 ) [ 47 ] و فزع برآرند كه : يا لَيْتَنا نُرَدُّ وَ لا نُكَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا ( انعام : 27 ) ، ) رَبَّنا أَبْصَرْنا وَ سَمِعْنا فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحاً إِنَّا مُوقِنُونَ ( سجدة : 12 ) أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ ( اعراف : 53 ) خواندن گيرند ، و شيعه را در غُرَف و شُرَف و انهار و اشجار و ثمار بهشت يابند . صُراخي [ فرياد ، بانگ ] و استغاثتي از ايشان صادر شود : أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ ( اعراف : 50 ) يعني : بر ما ريزيد از آن آب يا از آن نعمت‌ها كه خدا شما را روزي كرده و ما را از آن بدهيد ، و ايشان در جواب ميگويند بر سبيل تبكيت [ به ملامت خاموش كردن ، درشتى و سرزنش كردن ] و تقريع [ سرزنش كردن و ملامت كردن ] و تلويم و جواب دهند كه : إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرِينَ ( اعراف : 50 ) يعني : خدا آن را حرام گردانيده است بر كافران ؛ و چون خود را در ظلمات دركات يابند فرياد خواهند كه : انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَراءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً ( حديد : 13 ) . يعني : بنگريد به ما تا فرا گيريم از اين نور شما . گويند : شما بازگرديد و باز