عياله ، فأخذ رسول الله صلى الله عليه و آله علياً ، فلم يَزَل مع رسول الله حتّي بَعَثَهُ الله نبياً ، فأتبعه عليٌّ و آمن به و صدّقه . يعني : به درستي كه اوّل كسي كه ايمان آورد به رسول صلّى الله عليه وآله ، و در پس وي نماز گزارد ، و وي را باور داشت عليّ بن ابي طالب بود ، و وي ده ساله بود ، و در روزگار كودكي پيش پيغمبر صلّى الله عليه وآله ميبود و پيغمبر صلّى الله عليه وآله ترتيب [ امور ] وي ميكرد ، و سبب آن بود كه قريش را تنگي و قحطي به غايت رسيده بود و ابوطالب عيال بسيار داشت . پيغمبر صلّى الله عليه وآله عبّاس را گفت - و عبّاس از توانگران بني هاشم بود - كه : اي عبّاس ! برادرت ابوطالب عيال بسيار دارد ، و اين تنگي و سختي چنين به مردم رسيده است كه ميبيني . بيا تا برويم و وي را سبكبار گردانيم از جهت عيال . بعد از آن پيغمبر صلّى الله عليه وآله عليّ را برگرفت و به خانه خود آورد و هميشه با رسول صلّى الله عليه وآله بود تا آن كه خدا وي را به پيغمبري بفرستاد به خلق . علي پيروي وي كرد و به دو ايمان آورد و وي را راستگو دانست . بدين حديث معلوم شد كه نشو [ و ] نماي عليّ در خدمت رسول بوده است از ايّام طفوليّت تا به روز بعثت ؛ و رسول در ايّام كودكي در خانه ابوطالب بود . ابوطالب و فاطمه بنت اسد بن هاشم مادر و پدر علي ، او را تربيت كردند ، و ابوطالب ، خديجه را از بهر وي در عقد آورد و مهر بداد و خطب وي خواند ، و بعد از اداي وحي هم تربيت كرد و نصرت كرد به مال و دست و جان و اولاد ، خاصّه در ايّام شعب ، چهار سال كه رسول با اصحاب محبوس بود ، و در شعب ابوطالب چون شب درآمدي ، ابوطالب با اولاد و برادران برخاستندي و شمشيرها كشيده بر حوالي شعب گرديدندي تا به روز . چون ابوطالب متوفّي شد جبرئيل آمد و گفت : حق تعالي سلام مىرساند و ميگويد كه : تو را اينجا ناصري نماند ، هجرت فرماي به مدينه . أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى [ ضُحى : 6 ] خاصّ در خان ابوطالب بود ، اوّل كسي كه صاحب آيه وَ الَّذِينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا [ انفال : 72 ] بود ، و اين شرفِ خاصّ ، مادر و پدر عليّ را بود ؛ و مادر او پياده از