المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

84

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

در آن حينى كه آن شخص عالم صفات و علامات حضرت موسى را بيان ميكرد ناگاه حضرت موسى عليه السّلام از شكار در حالتى كه سوار بر استر شهباء « 1 » بود و پوستين پوشيده بود وارد شد و نزد آنان توقف فرمود . همين‌كه آن عالم سر خود را بلند كرد و نظرش بموسى افتاد بسوى آن حضرت دويده گفت : خدا تو را رحمت كند نام تو چيست ؟ فرمود : نام من موسى بن عمران است آن عالم فورا بدست و پاى موسى افتاده آنها را بوسيد و آن قوم را ستور داد تا دست و پاى آن بزرگوار را بوسيدند و گفتند : خدا را حمد ميكنيم كه قبل از مردن ما تو را بما ارائه كرد ، موسى عليه السّلام فرمود : اميدوارم كه به همين زودى راه و فرجى براى شما پيدا شود ، موسى عليه السّلام آنها را شيعهء خود قرار داد . بعد از آن موسى بن عمران عليه السّلام مدت بضع و ده سال « 2 » غائب شد ، پس از آن خانه وارد كشتى شد و يكى از شيعيان خود را ديد كه با مردى از آل فرعون مقاتله مىكند و قبطيها هم آب و هيزم و سنگ براى بنى اسرائيل حمل ميكردند . روايت شده : آن مردى كه با شيعهء موسى ميجنگيد طباخ فرعون بود و هيزمى را بعهدهء شيعه موسى نهاده بود كه حمل كند و او نميتوانست حمل نمايد لذا او را ميزد ، چون موسى عليه السّلام ديد كه آن شيعه از آن حضرت طلب يارى مىكند كه با قبطى بجنگد ، موسى عليه السّلام آن مرد قبطى را كشت و داخل خانه گرديد و اين خبر در شهر منتشر شده و به گوش پادشاه رسيد ، پادشاه ميدانست كه موسى هر وقت خارج شود طباخ او را خواهد كشت لذا بعده‌اى

--> ( 1 ) شهباء : رنگ سفيد و سياهى است كه با يكديگر آميخته شده باشد المنجد . ( 2 ) بضع : از ( 3 ) سال تا ( 9 ) سال است - المنجد .