المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
78
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
34 - مادوم بن خيام عليهما السّلام بعد از خيّام پسرش مادوم براى دين و نور و حكمت پروردگار قيام نمود تا اينكه وفات او در رسيد ، پس خدا او را وحى كرد كه شعيب را وصىّ خود نمايد ، پس آن بزرگوار حضرت شعيب عليه السّلام را احضار كرده او را وصىّ خود نمود ، حضرت شعيب از فرزندان نابت ابن ابراهيم بود و از اولاد اسماعيل و اسحاق نبود . 34 - شعيب بن مادوم عليهما السّلام بعد از مادوم پسر بزرگوارش حضرت شعيب براى دين خدا قد علم كرد و در آن موقع بود كه سلطنت فرعون ذو الاوتاد ظهور كرد و او فرعون موسى عليه السّلام بود كه نامش وليد بن ريان بن مصعب بود و مدت سلطنت او ( 400 ) سال بود . در يكى از سالهاى زمان سلطنت همين فرعون بود كه خدا حضرت ايّوب عليه السّلام را كه مبتلاء به آن بلا گرديد مبعوث كرد و زوجهء آن حضرت رحمه دختر يوسف عليه السّلام بود . ( اين ايّوب ) همان ايّوب بن اموص بن عيص بن اسحاق بن يعقوب بود . يكى از قصّهء حضرت شعيب آنست كه خدا او را در زمان پيرى براى قومى مبعوث كرد و شعيب آن قوم را بتوحيد و اقرار به خدا و طاعت پروردگار دعوت كرد ولى آن قوم اجابت شعيب عليه السّلام را نكردند پس آن حضرت تا آن موقعى كه خدا خواست از نظر آنان غائب شد ، پس از چندى در حال جوانى بسوى قوم خود عود كرد آنها در جواب گفتند : آن موقع كه تو پير بودى ما تو را قبول نكرديم اكنون كه جوان شدى