المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

76

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

او را عمران ميناميدند و چون خدا فرزندى به آن عمران ميداد او را موسى ميناميدند و منظورشان از اين عمل قيام موسى موعود بود ، ولى حضرت موسى عليه السّلام ظهور نكرد تا هفتاد نفر از آن دروغگويان خروج كردند و روايت شده كه پنجاه نفر از بنى اسرائيل بدروغ ادّعا كردند كه موسى موعودند . در آن موقع بود كه بعد از فرعون يوسف فيقابوس مدّت ( 150 ) سال مالك زمين شد و شهرى بنا كرد كه نام آن را قيفدون نهاد و او همان پادشاهى بود كه قبل از حضرت سليمان بن داود عليهما السّلام شياطين با او بودند . موقعى كه وفات ببرز عليه السّلام در رسيد خدا او را وحى كرد كه نور و حكمت خدا را با آنچه كه ( از امانتها ) در دست داشت بنحو امانت به فرزند خود احرب بسپارد ، پس آن حضرت فرزند خود را خواست و او را وصيّتى چون وصيّت پدر خود يوسف عليه السّلام كرد . 29 - احرب بن ببرز عليهما السّلام بعد از ببرز فرزندش احرب براى امر خدا اقدام نمود و مؤمنين از او متابعت كردند و بر طريقهء پدران خود عليهم السّلام رفتار كرد تا اينكه وفات آن حضرت در رسيد و خدا به او وحى كرد كه فرزند خود ميتاح را وصىّ خود قرار دهد ، پس آن حضرت فرزند خود را خواست و او را وصىّ خود گردانيده مواريث انبياء را با آنچه كه در دست داشت به او تسليم كرد و از دنيا رحلت كرد .