المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

65

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

اجلى كه برايم نوشتى بميران . روايت شده : جهت اينكه ابراهيم عليه السّلام بخليل اللّه ناميده شد اين بود كه با مردمان مسكين دوستى و رفاقت ميكرد و غذا را نمىخورد مگر با مردم مسكين . روزى ابراهيم عليه السّلام سر سفرهء طعام آمد و كسى از فقراء نزد او نبود ، پس بيرون رفت كه مسكينى را طلب كند تا با او غذا بخورد كسى را نيافت جز مردى كه بوسيلهء جذام ( خوره ) فرو مانده بود ابراهيم عليه السّلام او را عزيز داشت و براى خوردن طعام دعوت كرد و ناراحتىهاى نفس خود را دربارهء آن مرد تحمّل فرمود و غذاى آن حضرت شير بود . آن مرد بنا كرد به غذا خوردن چون دست خود را از ظرف غذا خارج ميكرد جاى انگشتانش در شير باقى ميماند و ابراهيم عليه السّلام موضع انگشتهاى او را مىليسيد و مىخورد وقتى كه از غذا خوردن فارغ شد كشف شد كه آن مرد جبرئيل عليه السّلام است و آن غذائى كه او خورده در زير ظرفى مىباشد . جبرئيل به ابراهيم گفت : خدا تو را سلام مىرساند و ميفرمايد : من تو را از اين جهت خليل قرار دادم كه به ضعفاء و مساكين رحم ميكنى . عمر ابراهيم عليه السّلام چنان كه روايت شده ( 175 ) سال بوده است . نيز روايت شده كه عمر آن حضرت در موقع ظهور نبوّت ( 80 ) سال و مدّت نبوّت او ( 40 ) سال بوده ، پس مجموع عمر آن بزرگوار ( 120 ) سال مىشود . موقعى كه وفات ابراهيم عليه السّلام نزديك شد خدا او را مأمور كرد كه نور و حكمت خدا و مواريث انبياء عليهم السّلام را به فرزند خود اسماعيل عليه السّلام بنحو امانت بسپارد ، پس اسماعيل را احضار كرد