المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

496

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

امير المؤمنين عليه السّلام رفتم ، ديدم آن حضرت غرق درياى فكر است و روى زمين خط ميكشد ، گفتم : يا امير المؤمنين چرا تو را متفكر مىبينم ؟ فرمود : دربارهء مولوى فكر ميكنم كه از پشت يازدهمين فرزند من بوجود مىآيد و زمين را پر از عدل مىكند آنطور كه پر از ظلم و جور شده باشد ، براى آن مولود غيبتى خواهد بود كه گروهى بوسيلهء آن گمراه و گروهى هدايت خواهند شد . پس از سخن طولانى فرمود : آن افرادى كه هدايت ميشوند نيكوكاران اين امت و خوبان اين عترت خواهند بود . گفتم : يا امير المؤمنين بعد از آن چه خواهد شد . فرمود : بعد از آن خدا هر عملى را كه بخواهد انجام ميدهد . 23 - هاروى بن مسلم بسندهاى خود از صادق آل محمّد از حضرت محمّد بن عبد اللّه صلى اللّه عليه و آله روايت كرده كه فرمود : خداى سبحان از بين روزها روز جمعه را انتخاب كرد ، از بين شبها شب قدر را اختيار نمود ، از بين ماهها ماه رمضان را انتخاب فرمود ، از بين پيمبران مرا برگزيد ، از من على عليه السّلام را اختيار كرد و از على حسنين عليهما السّلام را برگزيد و از آن دو بزرگوار نه امام را اختيار كرد كه نهمى آنان قائم آنها است ، قائم عليه السّلام است كه ظاهر و باطن آنان خواهد بود . 24 - نيز از امام عسكرى عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : با روزها دشمنى نكنيد زيرا كه آنها هم با شما دشمنى خواهند كرد ، من از معناى اين سخن از آن حضرت پرسش كردم ؟ فرمود : اين سخن دو معنى دارد : يكى ظاهر و يكى باطن . معناى ظاهر آنست كه روز شنبه مال ما است و روز يكشنبه براى شيعيان ما ، روز دوشنبه براى دشمنان