المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
490
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
لباس نازك مىپوشد و بما دستور ميدهد كه برادران دينى خود را يارى كنيم و از پوشيدن اين گونه لباسها خوددارى نمائيم ؟ ! . امام عسكرى در حالى كه لبخند ميزد آستينهاى خود را بالا زد ، من ديدم پلاس سياهى كه زبر و خشن بود زير لباسهاى خود پوشيده به من فرمود : اين پلاس سياه را براى خدا و اين لباس نازك را براى شما پوشيدهام ، من خجل شدم و نزديك دربى كه پردهء آن افتاده بود نشستم ، باد آمد و يك طرف آن پرده را رد كرد ، ناگاه جوان چهارساله يا نظير چهار سالهاى را ديدم كه گويا : يك پارهء ماه بود ، آن آقازاده به من فرمود : اى كامل بن ابراهيم ! من از اين معجزه به خود لرزيدم و خدا به من الهام كرد كه گفتم : لبّيك اى مولاى من ، فرمود : نزد ولى و حجت خدا آمدى تا پرسش كنى غير از آن كسى كه مثل تو معرفت پيدا كند و قائل بقول تو شود داخل بهشت نخواهد شد ؟ گفتم : آرى به خدا قسم ، فرمود : پس بنابراين يك عدهء كمى داخل بهشت خواهند شد ؟ . به خدا قسم گروهى داخل بهشت ميشوند كه آنان را حقيه ميگويند گفتم : اى مولاى من آنان كيانند ؟ فرمود : گروهى هستند دوستدار على عليه السّلام كه به حق آن حضرت قسم ميخورند ولى ( عظمت ) حق و فضيلت على را نميدانند . پس آن حضرت به قدر يك ساعت ساكت شد ، بعد از آن به من فرمود : تو آمدى كه از مقالهء مفوّضه پرسش كنى ، مفوّضه دروغ ميگويند ، بلكه دلهاى ما جايگاه خدا هستند ، موقعى كه خدا بخواهد ما هم ميخواهيم ، معنى اين آيهاى كه خدا ميفرمايد : شما چيزى را نمىخواهيد مگر اينكه خدا بخواهد همين است .