المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

474

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

37 - از ابو هاشم روايت شده كه گفت : من با حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام در زندان مهدى عباسى بوديم ، امام عسكرى به من فرمود : اين مرد ستمكار امشب از دنيا ميرود ، خدا رشتهء عمر او را قطع كرد و عمرش را بخليفهء بعد از خودش داد ، من فرزندى ندارم ، ولى خدا به همين زودى بلطف و منّت خود پسرى به من مرحمت مىكند . وقتى كه ما آن شب را صبح كرديم تركها بمهدى عباسى حمله كردند و عموم مردم هم - به جهت اينكه مهدى بعقيدهء گروه معتزله و قدريه معتقد شده بود - با آنان همكارى كردند و مهدى عباسى را كشتند ، بجاى مهدى معتمد را نصب كردند ، با او بيعت نمودند مهدى قبل از اينكه كشته شود در نظر داشت كه امام حسن عسكرى را شهيد كند ولى خدا او را به خودش مشغول كرد تا اينكه كشته شد و بسوى دردناكترين عذاب خدا حركت كرد . 38 - نيز از ابو هاشم روايت شده كه گفت : من در حضور امام حسن عسكرى عليه السّلام بودم ، آن حضرت فرمود : وقتى كه امام قائم عليه السّلام ظهور كند دستور ميدهد تا منبرهائى كه در مسجدها وجود دارند خراب كنند من با خود گفتم : چه معنى دارد كه امام قائم اين كار را مىكند ؟ ! امام عسكرى فرمود : معنى اين عمل آنست كه آن منبرها بعد ( از نبى و حجّت ) بنا نهاده شده‌اند ، لذا بدعتى هستند كه پيغمبر و امامى آنها را بنا نكرده . 39 - محمد بن ابى زعفران از مادر امام حسن عسكرى عليه السّلام روايت كرده كه گفت : يكى از روزها امام عسكرى به من فرمود : در سنهء ( 260 ) اذيّتى به من خواهد رسيد كه ميترسم مرا دچار رنج و مشقت