المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

464

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

كسى كه بينا باشد راه نجات را طى مىكند ، بلطف حق چنگ مىزند ، بشاخهء محكمى چنگ خواهد زد ، شك و ريبى نخواهد داشت غير از من پناه‌گاهى نخواهد داشت . طبقهء ديگرى هستند كه حق را از اهل حق نمىگيرند ، آنان نظير مسافر دريا هستند كه در موقع موج دريا موج مىزنند و در موقع سكون دريا ساكن مىشوند ، طبقهء ديگرى هستند كه شيطان بر آنان مسلط شده ، دأب آنان اينست كه اهل حق را بر طرف كنند ، اهل حق را بوسيلهء باطل و هوا و هوس از بين ببرند ، آنان كافرند ، آنان ذاتا حسودند . افرادى را كه اين طرف و آن طرف مىروند رها كن ! زيرا چوپان موقعى كه بخواهد گوسفندان خود را جمع كند با مختصر سعيبى آنها را جمع خواهد كرد . راجع به اختلاف دوستان ما نوشته بوديد ، موقعى كه ( دربارهء امر امامت ) وصيت و كتابهائى در بين باشد جاى شك و ترديدى نخواهد بود ، كسى كه در مجلس قضاوت بنشيند بقضاوت اولى و سزاوارتر است ، آن افرادى را كه بايد نگاهدارى كنى نيكو نگاهدار ، از طلب رياست كردن و فاش كردن اسرار بر حذر باش ! زيرا اين دو موضوع انسان را بوادى هلاكت خواهند كشيد . نوشته بودى كه قصد كردى بجانب فارس حركت كنى حركت كن ، خدا براى تو خير ميخواهد ، بعدا با امنيت داخل مصر خواهى شد ، سلام ما را بدوستان مورد وثوق و اطمينان ما برسان ، آنان را به پرهيزكارى و اداء امانت وادار كن ، آنان را آگاه كن كه فاش كردن اسرار ما ( چون ) جنگ با ما است ، راوى گويد : معناى اين جمله را كه امام فرموده بود : خدا براى تو خير ميخواهد و با حال امنيت داخل