آن حضرت روايت كردم ، وقتى كه محمد از دنيا رفت من متحير ماندم ترسيدم كه راجع به اين موضوع چيزى بنويسم ، نميدانستم چه خواهد شد ، نامه‌اى به امام على النقى نوشتم و از آن حضرت خواستم كه مرا دعا كند ، جواب آمد كه براى تو دعا كردم ، در آخر نامه نوشته بود كه تو در نظر گرفتى راجع بخليفهء ( بعد از من ) پرسش نمائى ، اندوهناك مباش ، خداى رؤف گروهى را كه هدايت كند آنان را گمراه نميكند تا اينكه آنچه را كه بايد از آن پرهيز كنند براى آنان بيان كند ، بعد از من امام تو امام حسن عسكرى است ، علم نيازمنديهاى شما نزد او خواهد بود . خدا هر چه را بخواهد مقدّم و هر چه را كه بخواهد مؤخر ميدارد ، تو نامه‌اى نوشتى كه در آن براى شخص بيدار و عاقل بيانى مىباشد . 11 - از هارون بن مسلم روايت شده كه گفت : بعد از آنكه امام على النقى از دنيا رفت من و چند نفر ديگر براى امام حسن عسكرى نامه نوشتيم و راجع به وصى پدرش پرسش نموديم . جواب آمد : آنچه را نوشته بوديد فهميدم و دانستم كه تا به حال در شك بوديد اين مصيبت مصيبت بزرگى است ، من طبق گفتهء پدرم در گذشته‌ها وصى پدرم و امام شما هستم ، من خدا و ملائكه خدا و اولياء خدا را شاهد ميگيرم كه وصى پدرم ميباشم . اگر شما بعد از آنكه خط مرا ديديد و خطاب مرا شنيديد ( دربارهء امامت من ) شك داشته باشيد خطاء كرده‌ايد و راه را غلط رفته‌ايد . 12 - از احمد بن محمد صاحب ترك روايت شده كه گفت : امام على النقى فرمود : فرزند من حضرت قائم از پسرم ( امام حسن عسكرى