المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

431

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

بعد از امام جواد عليه السّلام فرزند بزرگوارش امام على النقى براى امر خداى سبحان در سنهء ( 220 ) هجرى قيام كرد . در آن موقع شش سال و چند ماه از سنّ شريف امام على النقى گذشته بود ، چنان كه پدر بزرگوارش امام جواد نيز همينطور بود . در آن وقت كه مقام امامت به آن حضرت رسيد مدت دو سال از سلطنت معتصم عباسى گذشته بود . [ جنيدى و امام على النقى عليه السلام ] 8 - از محمّد بن سعيد روايت شده كه گفت : عمر بن فرج بعد از وفات امام جواد عليه السّلام براى رفتن حج در مدينه آمد جمعيتى را از اهل مدينه كه با اهل بيت رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله مخالف و معاند بودند احضار كرد به آنان گفت : مردى را براى من طلب كنيد كه اهل علم و ادب و قرآن باشد ، دوست‌دار اهل بيت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله نباشد تا من او را موكل تعليم اين كودك نمايم ، او را مواظب اين كودك كنم تا از آمدن شيعيانى كه در اطراف او مىآيند و او را نگاهدارى ميكنند جلوگيرى كند ؟ . مردى را به او معرفى كردند كه او را جنيدى ميگفتند ، جنيدى مردى بود كه پيش اهل مدينه در فهم ، ادب ، غضب و دشمنى نسبت به اهل بيت ( رسول خدا ) سابقه‌دار بود . عمر بن فرج او را خواست ، از مال پادشاه حقوق سالانه براى او مقرر كرد ، مقدمات زندگى كردن او را فراهم نمود ، براى او تعريف كرد كه پادشاه مرا دستور داده مثل تو شخصى را به اين كودك موكل نمايم . راوى گويد : جنيدى در قصر بصريا مواظب امام على النقى عليه السّلام بود ، همين‌كه شب ميشد درب را مىبست و كليد را با خود نگاه ميداشت امام على النقى عليه السّلام مدتى را به همين حال بسر ميبرد ، دست شيعيان از