المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

392

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

27 - از حسين بن بشار روايت شده كه گفت : حضرت على بن موسى الرضا عليه السّلام در همان موقع به من فرمود : عبد اللّه برادر خود محمّد را ميكشد . من عرض كردم : عبد اللّه بن هارون محمّد بن زبيده را ميكشد ؟ ! فرمود : آرى آن عبد اللّه كه در خراسان است محمّد بن هارون برادر خود را ميكشد ، گفتم : آن عبد اللّه كه در خراسان مولاى هرثمه است محمّد بن زبيده را كه در بغداد است خواهد كشت ؟ ! فرمود : آرى ، آنگاه جريان كار آنان آنطور شد كه شد و عبد اللّه برادر خود را كشت . 28 - از حسين بن على وشّا روايت شده كه گفت : من در حضور امام رضا عليه السّلام مشرف شدم آن حضرت به من فرمود : ديشب پدرم را در خواب كه چيزى به من فرمود . بعد از آن فرمود : خواب و بيدارى ما يكى است . محمّد بن زبيده در محرم سنهء ( 197 ) كشته شد ، در آن وقت ( 24 ) سال از امامت امام رضا عليه السّلام گذشته بود . 29 - از اميّة بن على روايت شده كه گفت : در آن سالى كه امام رضا عليه السّلام در حج بود و از حج بخراسان رفت من با آن بزرگوار بودم ، فرزند بزرگوارش امام محمّد تقى كه يك ساله بود نيز با امام رضا بود ، امام رضا با خانهء كعبه وداع كرد ، وقتى كه طواف آن حضرت تمام شد نزد مقام ابراهيم برگشت و در آنجا نماز خواند ، امام محمّد تقى بدوش موفق خادم بود ، او امام محمّد تقى را طواف ميداد ، وقتى كه امام محمّد تقى را نزديك حجر آورد آن حضرت نزد حجر نشست ، نشستن آن بزرگوار طولانى شد ، موفق خادم گفت : اى مولاى من بلند شو فداى تو شوم ، فرمود : من قصد دارم از اين مكان بلند نشوم مگر اينكه