بعد از اين گفتگوها ، امام رضا عليه السّلام به على بن ابو حمزه فرمود : اى پير مرد ! از خدا بترس و از آن افرادى مباش كه از پيشرفت دين خدا جلوگيرى ميكنند . 23 - از ابن ابو بصير روايت شده كه گفت : از امام رضا عليه السّلام پرسش كردم : هر امامى بعد از امام قبلى بچه علامتى شناخته خواهد شد ؟ فرمود : به چند علامت كه از جملهء آنها اين است : امام بايد بزرگترين فرزند پدر خود باشد ، داراى فضيلت و بزرگوارى باشد ، وقتى كه مسافرين وارد شهر شدند و پرسيدند : امامى كه از دنيا رفت چه كسى را وصى خود قرار داد ؟ مردم بگويند : فلان‌كس را ، شمشير در ميان ما امامها نظير تابوت در زمان بنى اسرائيل است ، آن شمشير با امام است هر جا كه باشد . 24 - از محمّد بن فضيل روايت شده كه گفت : در آن سالى كه هارون الرشيد به جعفر بن يحى حمله كرد و يحى بن خالد را با پسرش فضل بزندان فرستاد و آن حوادث براى برمكيها اتفاق افتاد امام رضا عليه السّلام در عرفات بدعا مشغول بود ، آنگاه سر خود را بقدرى خم كرد كه نزديك بود به جلو پاى مباركش برسد ، وقتى كه سر خود را بلند كرد و از آن حضرت راجع به اين عمل پرسش نمودند ؟ فرمود : من در حق طايفهء برمكىها نفرين كردم براى آن كارهائى كه نبايد بكنند و كردند ، خدا هم نفرين مرا در حق آنان مستجاب كرد . راوى گويد : موقعى كه ما از مكه مراجعت كرديم طولى نكشيد كه خبر رسيد : هارون الرشيد به جعفر برمكى غضب كرد و او را