عرض كردم : اگر كسى به پسر خود بگويد : پدر و مادرم بفداى تو چه مانعى دارد ؟ فرمود : اگر پدر و مادر زنده باشند آزرده ميشوند ( پس نبايد انسان اين حرف را بزند ) اما اگر مرده باشند مانعى ندارد . آنگاه به من فرمود : پدرم امام صادق عليه السّلام ميفرمود : از سعادت مرد آنست كه نميرد تا خدا خليفه و جانشين او را به او نشان دهد كه بعد از او امر و نهى كند ، پس آن بزرگوار نظرى به فرزند خود امام رضا كرد و به من فرمود : به خدا قسم كه خدا خليفه و جانشين مرا به من نشان داد . 11 - از صفوان بن يحى و على بن جعفر روايت شده كه گفتند : ما با عبد الرحمن بن حجاج در مدينه بوديم ، اسحاق و على - كه فرزندان امام جعفر صادق بودند - بعد از وفات موسى بن جعفر عليه السّلام آمدند پيش عبد الرحمن و شهادت دادند كه على بن موسى الرضا عليهما السّلام بعد از امام كاظم وصى و جانشين آن حضرت است . 12 - از منصور بن يونس بزرج ( بر وزن بزرك ) روايت شده كه گفت : امام كاظم عليه السّلام در آن موقعى كه در حضورش مشرف شدم به من فرمود : آيا ميدانى كه من امروز چه كارى كرده‌ام ؟ گفتم : نه ، فرمود : من امروز فرزندم امام رضا را وصى و جانشين خود قرار داده‌ام ، تو پيش او برو و او را تهنيت بگو . 13 - نيز منصور بن يونس از محمّد بن فضل هاشمى روايت كرده كه گفت : من آن قدر از علامتهاى امامت امام رضا را ديدم كه اگر در زمان امير المؤمنين على عليه السّلام هم زنده بودم بيشتر از اين دليل‌هاى امامت را درك نميكردم .