را كه وصى آن حضرت باشد خواهم كشت ، لذا امام صادق به جهت اينكه موسى بن جعفر كشته نشود تقيه كرد و در وصيّت ظاهرى خود چهار نفر را وصى خود قرار داد : 1 - منصور 2 - عبد اللّه افطح كه پسر آن حضرت بود 3 - دختر خود را كه فاطمه نام داشت 4 - حضرت موسى بن جعفر . موسى بن جعفر عليهما السّلام مخفيانه براى امر خدا قيام كرد ، مؤمنين از آن حضرت متابعت كردند . قيام موسى بن جعفر در سنهء ( 148 ) هجرى بوده ، در آن موقع از عمر آن بزرگوار بيست سال گذشته بود . همين‌كه خبر وفات حضرت صادق بمنصور رسيد و منصور از وصى آن حضرت پرسش نمود ؟ به او خبر دادند كه تو را با سه نفر ديگر وصى خود قرار داده ، موقعى كه وصيتنامهء آن حضرت را به منصور دادند و ديد كه نام خودش مقدم بر نام ديگران قرار گرفته ساكت شد و مزاحم حضرت موسى بن جعفر نشد . منصور در سنهء ( 158 ) هجرى كه مدت ( 20 ) سال از امامت موسى بن جعفر گذشته بود از دنيا رفت . بعد از منصور مردم با پسرش مهدى كه محمّد بن عبد اللّه باشد بيعت كردند ، وقتى كه مهدى مالك خلافت شد جمعيتى از ياران خود را فرستاد تا موسى بن جعفر را بعراق آوردند . 14 - از ابو خالد زبالى روايت شده كه گفت : وقتى كه مهدى عباسى حضرت موسى بن جعفر را خواست آن بزرگوار بر ما وارد شد ، من بفاصلهء چند ميل از زباله از آن حضرت استقبال كردم و بعد از آن از آن امام عزيز بدرقه كردم ، وقتى كه با او وداع كردم گريه كردم ، فرمود : چرا گريه ميكنى ؟ گفتم : براى اينكه شما را مىبرند و من نميدانم بسر شما چه خواهد آمد ؟ فرمود : در اين مرتبه خوفى