المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

362

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

مىيافت ، عرض كردم : از اين هم بيشتر و واضح‌تر بگو ، فرمود : من دوست دارم موقعى كه اين فرزندم دعا مىكند و دعاى او مستجاب ميگردد مرا در طرف يمين خود جا دهد و دعا كند تا من هم آمين بگويم گفتم : بيش از اين براى من توضيح بده ، فرمود : من اين فرزندم را امين ميدانم بر آنچه كه پدرم مرا امين ميدانست . گفتم : واضح‌تر از اين بگو ، فرمود : پدرم مرا بكتابهائى كه به خط امير المؤمنين عليه السّلام است امين ميدانست من نيز اين فرزندم را بر آن كتابها كه فعلا نزد او هستند امين ميدانم . عرض كردم : از اينهم واضح‌تر ؟ فرمود : بلند شو و بر موسى بن جعفر سلام كن زيرا كه او بعد از من امام تو خواهد بود در بين من و اين پسرم كسى مقام امامت را ادعا نميكند مگر اينكه دچار فتنه خواهد شد ، اگر مردم ( براى شناختن امام ) به يمين و يسار رفتند تو با موسى بن جعفر باش ! ، من بلند شدم و دست حضرت موسى بن جعفر را بوسيدم و گفتم : شهادت مىدهم كه تو مولا و امام من هستى ، آن حضرت فرمود : راست گفتى و به صواب رسيدى ، گفتم : اى مولاى من اين موضوع را به آن افرادى كه مورد وثوق هستند خبر دهم ؟ فرمود : آرى ، پس من بعد از سخن طولانى از جاى خود بلند شدم . 10 - از عمر بن يزيد روايت شده كه گفت : امانتى از حضرت صادق عليه السّلام نزد من بود ، وقتى كه امام صادق از دنيا رفت من نزد فرزند آن حضرت كه عبد اللّه افطح باشد آمدم و گفتم : بعد از پدر تو چه كسى صاحب مقام امامت است ؟ گفت : من ، گفتم : برادر تو به اين امر اقرار دارد ؟ گفت : آرى ، من آن دو برادر را پيش يكديگر جمع