حميده به من خبرى داد كه گمان ميكرد من از آن موضوع خبر ندارم در صورتى كه من از حميده به آن موضوع عالم‌تر بودم . گفتيم : حميده چه خبرى به تو داد ؟ فرمود : به من گفت : موقعى كه موسى بن جعفر عليه السّلام متولد شد ديدم دستهاى خود را به زمين نهاده و سر خود را بسوى آسمان بلند كرد . من به حميده گفتم : اين موضوعى كه تو ديدى علامت پيغمبر خدا و امير المؤمنين عليهما السّلام است ، علامت وصى آنست كه هرگاه متولد شود دست خود را بر زمين بگذارد و سر خود را به طرف آسمان بلند نمايد و از جائى كه كسى نشنود بگويد : شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ . موقعى كه اين دعا را خواند خداى سبحان علم اوّل و آخر را به او عطا مىكند و در شب قدر استحقاق زيادى روح را كه ملكى بزرگتر از جبرئيل است پيدا خواهد كرد . ولادت موسى بن جعفر عليهما السّلام 1 - ولادت حضرت موسى بن جعفر در سنهء ( 128 ) هجرى بوده . روايت شده كه در سنهء ( 129 ) هجرى بوده « 1 » ، ولادت و نشو و نماى آن حضرت هم نظير ولادت پدران بزرگوارش بود .

--> ( 1 ) روز ولادت از ايام هفته : روز يكشنبه يا سه‌شنبه . روز ولادت از ايام ماه : هفتم ماه صفر . ماه ولادت : ماه صفر سال ولادت : سال صد و بيست و هشتم يا صد و بيست و نهم هجرى محل ولادت : مدينهء پيغمبر ( ص ) اسم : موسى . لقب : آن حضرت را نه لقب است كه مشهورترين آنها كاظم است كنيه : چهار كنيه دارد كه مشهورترين آنها ابو الحسن ثانى و ابو ابراهيم *