المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

351

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

15 - روايت شده كه حضرت صادق با منصور مصافحه كرد و به منصور فرمود : ما از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله روايت كرده‌ايم كه فرمود : وقتى كه رحم با يكديگر تماس پيدا كنند مهربانى خواهند كرد . منصور آن حضرت را پهلوى خود نشانيد و گفت : منهم به تو مهربانى ميكنم و براى تو خوفى نخواهد بود ، امام صادق فرمود : آرى براى من باكى نيست . منصور به حضرت صادق گفت : يا جعفر آنچه كه بايد از تو بما برسد رسيده است . امام صادق فرمود : به خدا قسم كه من كارى نكرده‌ام و اراده‌اى هم ندارم ، اگر ميخواستم كارى بكنم كرده بودم ، زيرا كه به حضرت سليمان نعمت عطا شد و شكر كرد ، حضرت ايوب كه ببلا مبتلاء شد صبر كرد ، حضرت يوسف كه مظلوم واقع شد گذشت كرد ، از اين نسل ( ما ) هم كارى بر نميآيد مگر آنچه شبيه به يوسف باشد . منصور گفت : يا ابا عبد اللّه راست گفتى ، پس دستور داد تا ( 6000 ) درهم به حضرت صادق تقديم كردند آنگاه گفت : حوائج خود را بگو ! امام صادق فرمود : حاجت من آنست كه مرا اجازه دهى تا بسوى اهل و عيالم مراجعت نمايم . منصور گفت : اختيار در دست شما است ، امام صادق منصور را وداع كرد و خارج شد ، امام صادق به ربيع دربان فرمود : اين پول را بگير و در هر راه كه ميخواهى مصرف كن ! چون‌كه مرا به آن حاجتى نيست ، ربيع گفت : اين عمل باعث غضب منصور خواهد شد ، حضرت صادق دستور داد تا پولها را گرفتند و بعدا آن حضرت پولها را به منزل ربيع فرستاد . 16 - روايت شده موقعى كه امام صادق از پيش منصور خارج شد