المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
333
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
محمّد بن مسلم ميگويد : من نزد چوپان رفتم و گفتم : اين گوسفندى را كه من مىبينم بچهء خود را صدا مىزند احتمال مىدهم قبل از اين بچه آن را گرگ در اين موضع خورده باشد ؟ گفت : آرى اين موضوع در سال گذشته اتفاق افتاده است . 5 - روايت شده كه اسود بن سعيد در حضور امام محمّد باقر عليه السّلام بود امام باقر فرمود : ما حجتهاى خدائيم ، ما زبان گوياى خدائيم ، ما وجه خدائيم ، ما واليهاى امر پروردگاريم . بعد از آن فرمود : اى اسود بين ما و زمين يك ريسمانكارى نظير ريسمانكار بنائى است ، وقتى ما بخواهيم زمين را امرى بكنيم آن ريسمانكار را جذب ميكنيم و آن موضع از زمين نزد ما مىآيد . 6 - از حكيم بن ابو نعيم روايت شده كه گفت : من در مدينه بحضور امام محمّد باقر عليه السّلام مشرف شدم ، عرض كردم : مرا در بين ركن و مقام نذرى است كه اگر تو را ملاقات نمايم از مدينه خارج نشوم تا اينكه بدانم تو قائم آل محمّد صلى اللّه عليه و آله هستى يا نه ؟ ، امام باقر به من جوابى نگفت ، من مدت سى روز در مدينه اقامت كردم تا اينكه يك روز در بين راه به امام باقر برخورد كردم ، امام به من فرمود : تو كه هنوز در اينجائى ؟ گفتم : من كه بشما گفتم : چه نذرى كردهام ولى شما به من دستورى ندادى ! فرمود : صبح زود بيا نزد من ، صبح زود خدمت آن حضرت رفتم فرمود : حاجت خود را بگو ! گفتم : من روزه و صدقهاى نذر كردم كه اگر تو را ملاقات كنم از مدينه خارج نشوم تا اينكه بدانم تو قائم آل محمّد صلى اللّه عليه و آله هستى يا نه ، اگر تو قائم باشى من با تو ارتباط پيدا كنم و الا دنبال كار خود روم ؟ .