و انصار گردانيد و آنان را براى ازدواج عرضه كرد . اول كسى كه وارد شد امام حسن و امام حسين عليهما السّلام بودند پس آن دو بزرگوار ايستادند و خطبه آنان را براى خودشان خواندند ، آن دو خواهر هم گفتند : ما غير از شما كسى را قبول نميكنيم ، پس امام حسن با شهربانو و امام حسين با جهانشاه ازدواج كرد « 1 » آنگاه امير المؤمنين به امام حسين گفت : اين زن را حفظ كن و نسبت به او نيكوئى نما ، زيرا كسى را براى تو ميزايد كه بعد از تو بهترين اهل زمين خواهد بود . پس آن بىبى حضرت على بن الحسين را زائيد ، جريان ولادت و نشو نماى على بن الحسين نظير ولادت و نشو و نماى پدران بزرگوارش عليهم السّلام بود . مادر على بن الحسين در مدينه در حال نفاس از دنيا رفت و براى على بن الحسين عليهما السّلام دايه‌اى خريده شد كه متصدى شير دادن و پرورش آن حضرت باشد . على بن الحسين بدايهء خود مادر ميگفت ، وقتى كه على بن الحسين بزرگ شد دايهء خود را براى غلام خود كه نام او سلام بود تزويج كرد ، لذا بنى اميه ميگفتند : على بن الحسين مادر خود را براى غلام خود تزويج كرده است و آن حضرت را براى اين عمل سرزنش ميكردند . [ وجه تسميهء حضرت به سيد العابدين ] علت اينكه آن حضرت را سيد العابدين ميگفتند اين بود كه آن بزرگوار در هر شب و روز ( 1000 ) ركعت نماز بجاى مىآورد .

--> ( 1 ) مترجم گويد : مشهور آنست كه امام حسين با شهربانو ازدواج كرد ، بنابراين ميتوان احتمال داد كه در متن عربى اين كتاب لفظ حسين بر لفظ حسن عليهما السلام مقدم بوده است ؟ ! .