عليهما السّلام در غرى ( يعنى نجف اشرف ) مىباشد و تابوت امير المؤمنين على عليه السّلام بالاى تابوت آنها در يك موضع قرار دارد . عمر آدم عليه السّلام هزار سال بود ولى چون ( در عالم ذرّ ) هفتاد سال از عمر خود را به داوود عليه السّلام بخشيده بود بعد از آن عمر آن حضرت ( 930 ) سال شد ، كنيهء آدم عليه السّلام چنان كه از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده ابو محمّد بود . روايت شده : چون آن روزى كه خدا خبر داد حضرت آدم در آن وفات مىكند فرا رسيد آن حضرت مهيّاى موت شد و بمرگ يقين پيدا كرد ، آنگاه ملك الموت عليه السّلام نزد آن حضرت آمد ، آدم عليه السّلام بعزرائيل گفت : آن قدر مهلتم بده كه شهادت بگويم و خداى خود را به جهت نعمتهائى كه به من داده قبل از آنكه قبض روحم كنى ثنا بگويم ملك الموت گفت : شهادت و ثناى خداى را بگو . آدم عليه السّلام گفت : أشهد ان لا إله الا الله وحده لا شريك له و شهادت مىدهم كه من بندهء خدا و در زمين خليفهء او هستم . مرا به احسان خود ايجاد و به يد ( قدرت ) خود خلق كرد و كسى را جز من بدست خود خلق نفرمود ، از روح خود در بدن من دميد و صورت مرا جميل و نيكو قرار داد و قبل از من احدى را نظير خلقت من خلق نكرد ، آنگاه ملائكهء خود را براى من به سجده در آورد و اسامى كليّهء اشياء را به من تعليم فرمود . آنگاه مرا در بهشت خود سكنا داد آن بهشتى كه آن را خانهء ثابت و منزلگاه شيطان قرار نداده بود ، مرا خلق كرد تا در زمين ساكن باشم آن خدائى كه ارادهء تقدير و تدبير كرد و كليّهء مقدّرات