5 - روايت شده كه اين جريان در روز دهم محرم سنهء ( 61 ) هجرى بوده ، آنگاه امام حسين عليه السّلام برخاست و پس از سخنرانى حمد و ثناى خدا را بجاى آورد ، به ياران خود فرمود : خداى عزيز در اين روز براى كشتن شما و من اجازه داده است پس بر شما لازم است كه صبر و جهاد نمائيد . 6 - روايت شده كه تعداد ياران حسين عليه السّلام در روز عاشورا ( 61 ) مرد بود ( ولى اين عقيده با عقيدهء مشهور كه ميگويند : ( 72 ) يا ( 71 ) نفر بودند مخالف است - مترجم ) . خداى توانا از اول دنيا تا آخر آن دين خود را بوسيلهء ( 1000 ) مرد يارى كرده و خواهد

--> * بزرگتر باشد جزاى آن نيز بزرگتر خواهد بود و لذا مقام امامت بفرزندان آن حضرت داده شد . ثالثا همانطور كه امام حسين ميدانست اگر كربلا بيايد كشته خواهد شد همانطور هم ميدانست كه اگر كربلا نيايد كشته خواهد شد و لو اينكه پناه به خانهء خدا كه محل امن است ببرد چنان كه پناه برد و مأمورين يزيد شمشيرها را در زير احرام بستند و خواستند كه آن حضرت را در حرم امن خدا شهيد كنند ، امام حسين در يك صورت از شهيد شدن نجات پيدا ميكرد و آن اين بود كه تسليم يزيد گردد و تسليم شدن آن حضرت براى يزيد از دست دادن دين بود همچنانكه صلح نكردن امام حسن با معاويه نيز باعث ريشه‌كن شدن دين ميشد . يكى از جهاتى كه امام حسين زمين عراق را انتخاب كرد همان دعوت و نامه‌هاى مردم عراق بود كه در جاى خود نوشته شده است و . . . اما جواب از سؤال دوم : اولا دستور خداى سبحان بود كه بايد زن و بچهء امام حسين عليه السلام اسير شوند و شخصى نظير امام حسين در مقابل امر خدا مطيع و فرمانبردار است . ثانيا امام حسين ميدانست كه اگر اهل و عيال *