المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
296
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
شهادت حسن بن على عليهما السّلام 1 - جريان آن زهرى كه پسر هند جگرخوار ( معاويه ) بطور پنهانى ( براى كشتن امام حسن عليه السّلام ) فرستاد همان است ( كه در جاى خود ) روايت شده است . بعد از آن امام حسن عليل شد و امام حسين عليه السّلام ببالين آن حضرت آمد ، گفت : اى آقاى من ! حال خود را چگونه مىبينى ؟ امام حسن فرمود : خودم را در آخرين روز از دنيا و اوّلين روز از آخرت مىبينم و به جهت فراق تو و فراق برادران ديگرم و دوستانم اين پيش آمد را دوست ندارم ؛ آنگاه فرمود : استغفر اللّه ، من اين پيش آمد را به جهت ديدار پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله ، امير المؤمنين ، مادرم فاطمهء زهرا ، حضرت حمزه و جعفر عليهم السّلام دوست دارم . بعد از آن امام حسين عليه السّلام را وصى خود قرار داد ، اسم اعظم خدا و ميراث انبياء عليهم السّلام و آن امر وصيّتى كه امير المؤمنين به آن حضرت تسليم كرده بود به امام حسين تسليم نمود ، و در سال پنجاهم بعد از هجرت قبض روح شد ، سنّ امام حسن عليه السّلام در موقع شهادت ( 47 ) سال بود . امام مجتبا عليه السّلام مدت ( 7 ) سال و شش ماه با رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بود ، مدّت ( 30 ) سال با امير المؤمنين عليه السّلام بود ، مدت ( 10 ) سال هم امامت كرد و در قبرستان بقيع با مادرش فاطمه عليها السلام در يك مقبره دفن گرديد « 1 » .
--> ( 1 ) ابن شهر آشوب و ديگران گفتهاند : امام حسن تعداد 250 و بقولى 300 زن اختيار كرد و كليهء آنان براى تشييع جنازهء آن حضرت با *