كرد ، گواهى مىنمايم كه حسن بن على عليهما السّلام پس از پدر خود جانشين پدر خود خواهد بود ، شهادت مىدهم : مردى از فرزندان حسين عليهم السّلام كه نام او برده نميشود ولى كنيهء او گفته مىشود « 1 » تا آن موقعى كه خدا امر خود را ظاهر كند ، او زمين را پر از عدل و داد مىكند همچنانكه پر از جور و ستم شده باشد پس از آن گفت : و السلام عليك يا أمير المؤمنين و رحمت اللّه و بركاته و از خدمت على مرخص شد و رفت . امير المؤمنين عليه السّلام به امام حسن فرمود : بدنبال آن مرد برو و ببين كه قصد كجا را دارد ، امام حسن بدنبال آن مرد خارج شد ، همين‌كه آن مرد پاى خود را از مسجد بيرون نهاد معلوم نشد كه كجا رفت ، امام مجتبى نزد امير المؤمنين مراجعت كرد و جريان را براى آن حضرت گفت ، على عليه السّلام به امام حسن فرمود : آيا آن مرد را شناختى ؟ عرض كرد : خدا و پيغمبر و امير المؤمنين بهتر ميدانند ، فرمود : او خضر عليه السّلام بود . 4 - روايت شده كه مردم در زمان امير المؤمنين على عليه السّلام گفتند : از امام حسن سخنرانى و دانشى بظهور نرسيده است ؟ اين مقاله به گوش على عليه السّلام رسيد ، آن بزرگوار به امام حسن فرمود : اى پسرك عزيز من ! مردم دربارهء تو چيزهائى ميگويند كه بر خلاف واقع است ، پس تو هم برو بالاى منبر ، سخنرانى كن و بياناتى ايراد

--> ( 1 ) در بين عرب : اسم و لقب و كنيه رسم است ، نظير دوازده امام ( ع ) كه هر كدام داراى اسم و لقب و كنيه هستند ، مثلا نام امام اول : على ، لقب امير المؤمنين ، كنيه ابو الحسن است . يا مثلا پدر امير المؤمنين ( ع ) كه نامش عبد مناف ، بقولى عمران و كنيهء او ابو طالب بوده است ، و . . . - مترجم .