المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

282

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

است ، چه بسا روزگارى را كه گذراندم و مرگ را در بين آنها جستجو كردم ولى خدا موت را از من پنهان كرد ، هيهات كه دانستن موقع مرگ علمى است نامعلوم . أما وصيّت من براى شما اينست كه چيزى را براى خدا شريك قرار ندهيد ، سنّت حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله را ضايع نكنيد ، اين دو ستون اسلام را بپاداريد تا آن موقعى كه از دين خدا و سنّت رسول رميده نشويد شما را مذمت و سرزنشى نخواهد بود ، هر مردى را به قدر طاقتش تكليف خواهد بود ، خداى مهربان و دين مقدس اسلام و امام دانشمند تكليف را بر أشخاص جاهل و نادان تخفيف داده‌اند . ما ، در سايه‌هاى شاخه‌هاى درختان و محل وزيدن بادهائى كه وزيدن آنها در زمين از بين رفت و زير سايه‌هاى أبرهائى كه در هوا نابود شدند زندگى ميكرديم ( كنايه از اين است كه دنيا بقاء و دوامى ندارد ) من براى شما همسايه‌اى بودم كه چند روزى بدنم مجاور شما بود ، چشم بر هم نهادن من براى شما موعظه‌اى است كه از سخن بليغ و روشن مهمتر است ، من شما را نظير مردى وداع مينمايم كه در انتظار ملاقات باشد ، فردا است كه اثرهاى من مورد گفتگو قرار خواهد گرفت و اسرار و نيتهاى خوب من براى شما فاش ميگردد ، سلام من تا روز مرگ بر شما باد . من در روز پيش با شما هم صحبت بودم ، امروز براى شما وسيلهء عبرت قرار گرفتم ، فردا است كه از شما جدا خواهم شد ، اگر من باقى باشم اختيار خون خود را دارم و اگر فانى شدم فرداى قيامت وعده‌گاه من مىباشد ، عفو و گذشت بپرهيزكارى نزديكتر است ، پس