المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

279

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

1 - روايت شده كه مردم در اطراف حضرت امير المؤمنين جمع شدند و امّ كلثوم صيحه ميزد و ميگفت : وا أبتاه و عمرو بن حمق ميگفت براى مؤمنين باكى نيست چه آنكه زخم سر على عليه السّلام جز خراشيدگى چيزى نيست . ولى امير المؤمنين ميفرمود : من از شما مفارقت ميكنم آنگاه سه مرتبه فرمود : تا سنهء ( 70 ) بلائى خواهد بود ، عمرو بن حمق گفت : آيا نه چنين است كه بعد از بلاء فراخى و عافيت خواهد بود ؟ ولى على عليه السّلام جوابى نفرمود . 2 - از صادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمود : معناى قول امير المؤمنين كه فرمود : تا سنهء ( 70 ) بلائى خواهد بود اين است كه خداى جهان سنهء هفتاد را وقف فرج قرار داده ، موقعى كه امام حسين عليه السّلام كشته شد خدا بر اهل آن زمان غضب كرد ولى آن غضب را تا يك زمان معلومى بتأخير انداخت . 3 - روايت شده كه امّ كلثوم گريه ميكرد ، على عليه السّلام به امّ كلثوم فرمود : براى چه گريه ميكنى ؟ ، اگر آنچه را كه من مىبينم تو هم ميديدى گريه نميكردى ، زيرا كه ملائكهء هفت آسمان پشت سر يكديگر ايستاده‌اند ، كليهء انبيائى كه قبل از حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله بودند در عقب ملائكه ايستاده‌اند ، اين پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله است كه دست مرا گرفته و به من ميفرمايد : يا على بيا ، زيرا آن نعمتهائى كه تو در پيش دارى بهتر است از اين دنيائى كه تو در آن هستى . آنگاه على عليه السّلام فرمود : مرا با أهل خانه‌ام واگذاريد تا با

--> * مدت امامت باطنى و ظاهرى : تقريبا سى و يك سال . قاتل : عبد الرحمن بن ملجم . علت وفات : همان ضربتى بود كه ابن ملجم زد - مترجم .