شده ؟ گفت : مدت صد و چند سال از عمر من ميگذرد كه عدل و حقّى را نديده‌ام مگر يك ساعت از يك شبى و يك ساعت از روزى ، گفتم : جريان از چه قرار است ؟ . گفت : من مردى از يهود بودم ، باغ و ملكى در ناحيهء سورا داشتم روزى الاغى را با غذاى خود برداشته وارد كوفه شدم كه آن الاغ را بفروشم ، در آن بينى كه الاغ را در بازار مىبردم ناگاه الاغ را گم كردم ، گويا : زمين آن را بلعيد ، آمدم در منزل حارث همدانى كه دوست من بود و پيش آمد خود را براى او نقل كردم . حارث ، دست مرا گرفته نزد امير المؤمنين على عليه السّلام آورد ، من آن حضرت را از اين جريان اطلاع دادم ، آن بزرگوار بحارث فرمود : تو به طرف منزل خود برگرد كه من ضامن الاغ و غذا خواهم بود ، آنگاه على عليه السّلام با من حركت كرد تا رسيد به آن موضعى كه الاغ را در آنجا مفقود كرده بودم ، پس آن حضرت صورت خود را متوجّه قبله كرد ، دستهاى خود را به طرف آسمان بلند كرد و بعد از آن به سجده رفت ، شنيدم كه در حال سجود ميفرمود : اى گروه جنّ ! به خدا قسم كه شما اينطور با من عهد و پيمان نبسته بوديد ، به خدا قسم كه اگر الاغ و غذاى اين يهودى را به او برنگردانيد من هم عهد و پيمان شما را ميشكنم و در راه خدا آنطور كه بايد و شايد جهاد خواهم كرد . يهودى گفت : به خدا قسم على عليه السّلام كلام خود را تمام نكرده بود كه من الاغ را با غذائى كه بر پشت آن بود ديدم كه بدور من دور مىزند ، آنگاه على بن أبي طالب جلو افتاد ، من هم با الاغ از عقب او رفتم تا به رحبه رسيديم ، آن حضرت به من فرمود : اى يهودى فعلا يك