عليه السّلام را بر آنان غالب و پيروز نمود و مروان بن حكم طلحة بن عبد اللّه را كه با او در ميان ياران و مردان على بود كشت و زبير تابع عمرو بن ابن جرموز - كه بعد از آن بر على عليه السّلام خروج كرد - شد و على بن أبي طالب عليه السّلام او را با افراد ديگر آنان كشت ، از همين لحاظ بود كه او را - در وقت خبر مرگ زبير آوردن و كشتن زبير را در وادى درندگان - مژدهء آتش داد . آنگاه آن افرادى كه با طلحه و زبير و عايشه بودند و تعداد آنان ( 70000 ) مرد بود متصدى كشتن طلحه و زبير شدند . عايشه سوار بر شتر خاكسترى رنگ كه آن را عسكر ميگفتند شده بود . على عليه السّلام دستور داد تا پى شتر عايشه را بريدند ، چون پى بىآن شتر را بريدند بر سر دو دست و يك پاى ديگر خود استقامت كرد ، همين‌كه پى پاى دوم آن را بريدند روى دو دست خود ايستاد ، براى سوّمين بار پى يكى از دستهاى آن را قطع كردند و آن حيوان روى يك دست خود ماند ، على عليه السّلام فرمود : بخداى كعبه قسم كه اين حيوان شيطان است ، موقعى كه پى بىآن يك دست را هم قطع كردند آن شتر از پاى در آمد در صورتى كه هودج بر پشت آن بود . در اين موقع بود كه على بن أبي طالب عليه السّلام بر عايشه پيروز شد . ياران على عليه السّلام براى عايشه در حضور آن حضرت پيشنهادهائى كردند ولى امير المؤمنين نپذيرفت ، به آنان فرمود : اين پيشنهاد شما خطاء است . على عليه السّلام زنانى را كه دهان بند زده بودند بر اسبها سوار نمود ، عايشه را با آنان به طرف مدينه روانه كرد ، بدين وسيله جنگ ناكثين