چهارم : حضرت موسى عليه السّلام ، زيرا كه گفت : فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ « 1 » . پنجم : هارون عليه السّلام ، زيرا كه گفت : إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَ كادُوا يَقْتُلُونَنِي « 2 » . آنگاه على عليه السّلام قرآن را جمع‌آورى كرده بسوى آن مردم حركت كرد و قرآن را هم در ميان پارچه‌اى با خود برد ، به آن مردم فرمود : اين كتاب خدا است كه من آن را طبق دستور پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله همانطور كه نازل شده جمع كردم . بعضى از آن مردم بعلى گفتند : قرآن را واگذار كن و خود برگرد ، امير المؤمنين على عليه السّلام به آنان فرمود : رسول اللّه فرموده : انى مخلف فيكم الثقلين كتاب الله و عترتى ، لن يفترقا حتى يردا على الحوض « 3 » . پس اگر شما قرآن را قبول كرديد بايد مرا هم با قرآن قبول كنيد تا من بوسيلهء احكام خدا كه در قرآنست در بين شما قضاوت نمايم آن مردم در جواب على عليه السّلام گفتند : ما را به قرآن و تو احتياجى نيست تو قرآن را نيز با خود ببر ، تو از قرآن جدا مشو و قرآن هم از تو

--> ( 1 ) سورهء شعراء ، آيهء - 20 - يعنى چون از شما ترسيدم فرار كردم . ( 2 ) سورهء أعراف ، آيهء - 149 - يعنى حقا كه اين گروه مرا ضعيف شمردند و نزديك بود كه مرا بكشند . ( 3 ) يعنى من دو چيز سنگين قيمت را كه قرآن خدا و فرزندان من باشند در ميان شما ميگذارم ، آن دو چيز هرگز از يكديگر جدا نميشوند تا نزد حوض بر من وارد شوند - مترجم .