برسول خدا انداخت و گفت : به خدا قسم كه اين كودك جوانمردى مىشود پدران او بزرگوارند ، عموهاى او عهده‌دار مخارج او خواهند شد ، ابر بر سر او سايه مىافكند ، تاريكيها بوسيلهء صورت او جلا پيدا ميكنند كسى كه كفيل او شود هدايت خواهد شد ، كسى كه او را شير دهد با سعادت مىشود ، او براى مردم مورد اعتماد خواهد بود ، ذكر و نام او تا به ابد باقى ميماند . پس آن دانشمند يهودى جريان كفالت كردن ابو طالب را از حضرت محمد صلى اللّه عليه و آله ذكر كرد ، صفات و خاتمهء امر و عاقبت پيغمبر را شماره كرد ، گفت : زنى از شما متكفل اين كودك مىشود كه منظورش از اين عمل زيادى عدد ( فرزند ) است و اين كودك مبارك و پسنديده به زودى براى آن زن بهترين فرزند خواهد بود . فاطمه بنت اسد گويد : به آن دانشمند يهودى گفتم : حقا صفاتى را كه تا اينجا بيان كردى درست بود و حق را در موقع شرح دادن خوب شرح دادى ، من آن زنى هستم كه كفيل آن كودك ميباشم من زوجهء عموى او كه به او اميد و آرزو دارد هستم . آن دانشمند يهودى بفاطمه بنت اسد گفت : اگر راست بگوئى به همين زودى پسرى ميزائى كه چهارمين فرزند تو خواهد بود ، آن فرزند : شجاع ، مهتر ، دانشمند ، امام ، مطاع ( كسى كه از او اطاعت كنند ) بزرگ همت و جوانمرد ، ركن دين خود خواهد بود ، براى خداى خود نماز ميخواند و روزه ميگيرد . نادان ، با شتاب ، ستمكار و جوركننده نيست . نام او على خواهد بود كه سه حرف است ، آن على در تمام امور