المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

245

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

بيهوده ، زيرا آن حضرت از زمان كودكى تا بسر حدّ كمال رسيد از اينطور كارها اجتناب ميكرد ، روزى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بر يكى از خدمتگزاران بتها داخل شد ، فرمود : چرا مادر من فاطمه را ملامت ميكنى و او را از زيارت اين سنگهائى كه براى ما انتخاب شده‌اند جلوگيرى مىنمائى ؟ . آن شخص خدمتگذار گفت : به جهت اينكه فاطمه بنت اسد اعمال نامعلومى انجام ميدهد و نيكوئى كردن را از بتها قطع كرده است ، در صورتى كه بتها براى كسى كه آنها را عبادت كند نفع دارند ، براى كسى كه نزد آنها بيايد شفاعت ميكنند . فاطمه بنت اسد به همين زودى خواهد فهميد كه پسرى نصيب او نخواهد شد . رسول خدا در جوابش فرمود : آيا بتها بشما فرزند ميدهند و در موقع خشكه‌سالىهاى شديد براى شما باران ميفرستند ؟ ! آن شخص گفت : آرى ، آيا نميدانى كه ما اين موضوع را نزد بتها ستايش مينمائيم ، آنگاه آن شخص كه خدمتگذار كعبه بود متوجّه همكاران خود گرديد و گفت : اين پسرى است كه پدر و مادر و جدّ و دايهء او مرده‌اند ، او كودكى است ، كسى متكفّل او شده كه به او توجّهى ندارد و او را راهنمائى نميكند ، آن كسى كه متكفل او شده عمو و زن عموى او هستند . حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله فرمود : براى من بگو : اين بتها را چه كسى خلق كرده و امتهاى گذشته را چه كسى بوجود آورد و آنها را رزق و روزى داد ؟ گفت : خدا اين عمل را انجام داده ، خدا است كه مالك جميع خلق مىباشد . رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرمود : مادر من قربانى خود