او را ملعون و مغضوب كرد و ملائكه را به اخراج او مأمور فرمود ، و او را گفت : لعنت من تا قيامت بر تو باد ؛ ابليس گفت : خدايا پس مرا تا روز معلوم مهلت بده ، خطاب رسيد : تو تا روز معلوم مهلت خواهى داشت . از صادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله سؤال شد : سبب اينكه خدا ابليس را مهلت داد چه بود ؟ فرمود : موقعى كه ابليس به زمين هبوط كرد بناى حكومت و تغيير و تبديل ( احكام را ؟ ) نهاد و خدا بر او غضب كرد ، آنگاه ابليس يك سجده‌اى كرد كه مدت آن چهار هزار سال طولانى شد و خدا به جهت آن سجده او را تا موقع قيام صاحب الأمر عليه السّلام مهلت داد و آن روز همان روزى است كه ( نزد خدا ) معلوم است . امام صادق عليه السّلام فرمود : ابليس لعين گفت : خدايا بعزّت تو قسم كه غير از بندگان مخلص تو كليّهء بندگانت را اغواء ( گمراه ) ميكنم . روايت شده كه ابليس اين تسلّط را ندارد كه مؤمنين را از ولايت امير المؤمنين على عليه السّلام خارج و در ولايت جبت و طاغوت « 1 » داخل كند ولى در امور ديگر آنها تسلّط دارد . روايت شده كه مردى از صادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله از تفسير آيهء وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ « 2 » سؤال كرد آن حضرت در جواب فرمود : از زمانى كه خدا حضرت آدم عليه السّلام را خلق كرده

--> ( 1 ) جبت و طاغوت : بت ، سحر ، ساحرى ، معبودى غير از خدا و هر سركشى - المنجد . ( 2 ) سورهء مباركهء آل عمران آيهء ( 134 ) يعنى : ما روزهاى نصرت و غلبه را بين مردم متداول مينمائيم - مترجم .