المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

219

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

برگزيدهء خدا را تكذيب نمودند . [ هجرت رسول الله صلى الله عليه و آله از مكه ] قريش در دار الندوه اجتماع كردند و دربارهء كشتن رسول خدا صلى اللّه عليه و آله مشورت نمودند ، ابليس لعين به صورت پير مردى از قبيلهء مضر نزد آنان آمد و آراء آنان اينطور تصويب شد كه از هر قبيله‌اى از آنان يك نفر با شمشير خود خارج شود ، و كليهء آنان به يك ضربت پيغمبر خدا را بكشند . اين اقدام در آن سالى بود كه حضرت ابو طالب و خديجهء كبرى از دنيا رفته بودند . خداى عزيز پيغمبر خود را از اين مشورت شوم خبردار كرد ، آن حضرت را دستور داد كه از مكهء معظمه بسوى مدينه خارج گردد و على بن أبي طالب عليه السّلام را بجاى خود بخواباند ، پيغمبر خدا اين دستور را عملى كرد . قصهء خروج آن بزرگوار و حديث غار و هجرت آن حضرت بسوى مدينه همانطور است كه مورّخين نوشته‌اند . روايت شده كه خداى سبحان مقام برادرى را بين ملائكه مقربين خود برقرار كرد و مقام برادرى را نيز بين جبرئيل و ميكائيل مقرر نمود آنگاه به آنان وحى كرد كه اگر من براى يكى از شما مصيبت و محنت بزرگى بنويسم آيا يكى از شما دو نفر هست كه مصيبت برادر خود را بجان خود نگاهدارى كند عرض كردند : پروردگارا ! بلى ، بعد از آن خدا وحى كرد كه اگر من مرگ را براى يكى از شما قبل از برادر او بنويسم آيا در بين شما دو نفر كسى هست كه جان خود را فداى برادر خود نمايد عرض كردند : پروردگارا ! نه ، پس خدا به آنان وحى كرد كه در زمين نازل شويد و نظر نمائيد ! همين‌كه آن دو ملك به زمين نازل شدند و على عليه السّلام را يافتند كه بجاى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله خوابيده