كه آن را باز كرد و مهرى از ميان آن خارج كرد كه چشم بينندگان را خيره ميكرد . بعد از آن فرزند مرا برداشت و هفت مرتبه با آب آن ابريق شستشو داد ، بين دو كتف آن حضرت را با آن مهر مهر كرد ، آن بزرگوار را در بين قطعهء ابريشمى پيچيد ، فرزند من به قدر يك ساعت در بين بالهاى آنان داخل گرديد . از صادق آل محمّد صلى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمود : آن كسى كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله را شستشو ميداد رضوان ( نام ملكى است ) بود ، بعد از آن رضوان متوجه آن حضرت شده گفت : مژده باد تو را اى عزت دنيا و شرف آخرت ، رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله طاهر و مطهر متولد گرديد . روايت شده كه فرمود : آن وصيى كه در آن وقت صاحب الزمان بوده است پدر من ( على عليه السّلام ؟ ) بوده است ، همين‌كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله متولد شد معتمدين خود را از امر وصى خبر دار كرد و آن وصى براى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله چون باب ( درب ) گرديد ، آن وصى در ظاهر از براى رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله حجت و در باطن چون درب مىباشد ، زيرا كه هرگز بر عليه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله حجّتى نبوده و خود آن حضرت نبود مگر حجت ( بر خلق ) پس آن برگزيدهء خدا از وقت ولادت تا زمان رسالت خود بر وصى و معتمدين وصى حجت بود و آن وصى هم در ظاهر بر خلق حجت بود و در باطن از براى رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله چون درى بود كه مقصود ( خدا و خلق ) باشد . حضرت عبد المطّلب عليه السّلام ميگويد : من در شب ولادت پسرم محمّد صلى اللّه عليه و آله در خانهء كعبه مشغول اصلاح خانهء كعبه بودم ، همين‌كه شب نصفه شد ناگاه ديدم كه خانهء كعبه با چهار گوشهء خود به طرف مقام ابراهيم