المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
189
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
من بوده . ابرهه گفت : پس شما گروهى هستيد كه از لحاظ فخر و شرف با پادشاهان نبرد ميكنيد ؟ آنگاه ابرهه متوجه نگهبان فيل فيل سفيد شد - آن فيلى كه بسيار بزرگ و سفيد بود ، داراى دو دندان بود كه بدر و جواهرات مرصع بودند ، ابرهه بوسيلهء آن فيل بپادشاهان زمين فخريه و مباهات ميكرد ، آن فيل در ميان فيلها به ابرهه سجده نميكرد - و گفت : آن فيل را خارج كن ! فيلبان آن فيل را در حالى كه زينت شده بود خارج نمود . همينكه نظر آن فيل به حضرت عبد المطّلب عليه السّلام افتاد نظير شترى كه بخوابد خوابيد و براى حضرت عبد المطّلب سجده كرد و با زبان عربى آشكار صدا زد : السلام على النور الذي فى ظهرك يا عبد المطلب سيد قريش « 1 » تو صاحب عزت و بلندى مقام و شرف گرديدى . وقتى كه ابرهه مقالهء فيل را شنيد لرزه بر اندامش افتاد و گمان كرد كه مقالهء فيل سحر است لذا در همان ساعت فرستاد تا كليهء ساحرهاى مملكت او را در حضورش جمع كردند و ابرهه به آنان گفت : مرا از جريان اين فيل خبردار كنيد ! اين فيل تا كنون براى من سجده نكرده ولى براى حضرت عبد المطّلب سجده كرد ؟ . ساحرها در جواب ابرهه گفتند : اى پادشاه اين فيل براى عبد المطّلب سجده نكرده است بلكه از براى آن نورى كه از پشت عبد المطّلب در آخر الزمان خارج مىشود سجده كرده ، آن نور را محمّد صلى اللّه عليه و آله ميگويند ، حضرت محمّد مالك شرق ، غرب ، صحرا ، دريا ، زمين
--> ( 1 ) يعنى سلام بر آن نورى كه در پشت تو مىباشد اى عبد المطلب اى سيد و بزرگ قريش - مترجم .