المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
180
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
فرزند خود فهر كه چهلمين وصى بود وصيت كرد . [ 41 - غالب ] فهر پسر خود غالب را كه چهل و يكمين وصى بود وصى قرار داد . [ 42 - لوى ] غالب عليه السّلام به پسر خود لوى كه چهل و دومين وصى بود وصيت كرد . [ 43 - كعب ] لوىّ امر وصيّت را به فرزند خود كعب كه چهل و سومين وصى بود واگذار نمود . [ 44 - مره ] كعب هم به مره كه چهل و چهارمين وصى بود وصيت فرمود . [ 45 - كلاب ] مره امر وصيت را به كلاب كه چهل و پنجمين وصى بود محوّل كرد . [ 46 - قصى ] كلاب به قصى كه چهل و ششمين وصى بود وصيت كرد . [ 47 - عبد مناف ] قصى هم به عبد مناف عليه السّلام كه چهل و هفتمين وصى بود وصيت نمود . علت اينكه او را عبد مناف گفتند اين بود كه بر مردم برترى و علوّى پيدا كرد ، بسواران اطراف زمين مايل گرديد . [ 48 - هاشم عليه السلام ] اول فرزندى كه براى عبد مناف متولد شد حضرت هاشم عليه السّلام بود كه چهل و هشتمين وصى بود . آن حضرت را بدين جهت هاشم گفتند كه در مواقع خشكهسالى نان را براى قوم خود تريد ميكرد ، سفره و غذاى آن حضرت گسترده و برقرار بود ، مسافرين را متحمل ميشد ، مردمان خائف را امان ميداد . صفت و آراستگى آن حضرت نظير حضرت اسماعيل بود . همينكه خداى سبحان حضرت هاشم را بنورانيت اختصاص داد و او را از سائر عرب برگزيد و آن بزرگوار را بر ساير قريش فضيلت داد بملائكه فرمود : شما شاهد باشيد كه من اين بندهء خودم هاشم را از چرك ( و معصيت ) مردم ( معمولى ) پاك و پاكيزه نمودم و نطفهء حضرت محمّد بن عبد اللّه صلى اللّه عليه و آله را در صلب او ايجاد كردم . در صورت حضرت هاشم عليه السّلام نورى مثل نور ماه و ستارگان