المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
172
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
( از طرف خدا ) راجع به آنچه كه از زبان وحوش و طيور شنيده بود دستورى براى او صادر گردد ، دائما در بيابانى مىنشست ، تا اينكه ناگاه خدا ملكى از ملائكهء هوا را به شكل مردى از اهل زمين نزد او فرستاد ، قيدار كسى را به خوشصورتى و خوش هيكلى و خوش اخلاقى او نديده بود ، آن ملك هبوط كرد و بر قيدار سلام كرده نزد او نشست و گفت : اى قيدار تو به قوت و شجاعت آراسته شدى و مالك شهرها گرديدى و نور محمّد صلى اللّه عليه و آله به تو منتقل گرديد و پسرى از غير نسل اسحاق عليه السّلام به تو نصيب خواهد شد ، اگر تو نذر كنى كه براى خداى ابراهيم قربانى نمائى و از خدا درخواست كنى تا معلوم نمايد كه تو از كجا تزويج كنى بهتر از آنست كه نسبت بحاجت خود سستى نمائى ، آن ملك اين دستور را داد و به طرف مقام خود عروج كرد . پس قيدار ، در همان ساعت از جاى خود برخاست ، قيدار را موى سر بلند بود ، با جمال و كمال و نورانى بود . در آن روز تعداد ( 700 ) قوچ را از آن قوچهائى كه از حضرت ابراهيم به ارث برده بود براى قربانى حاضر و آماده كرد . هر قوچى را كه قربانى ميكرد آتش قرمز و بدون دودى با زنجيرهاى سفيدى از آسمان مىآمد و آن قوچ قربانى شده را ميگرفت و بسوى آسمان صعود ميكرد ، قيدار همچنان بقربانى كردن ادامه ميداد تا اينكه منادى از آسمان ندا در داد : اى قيدار همين مقدار قربانى كردن تو را كفايت كرد ، زيرا كه خدا دعاى تو را مستجاب و قربانى تو را قبول كرد . الآن با تعجيل نزد درختى كه وعدهگاه است برو و نزد آن بخواب و آنچه كه در خواب ديدى به آن عمل كن . قيدار آمد تا نزد آن درخت رسيد