بالا برده شد . حضرت ابراهيم گفت : پروردگارا من مخلوقى نيكوتر از اين مخلوق نديدم و امتى را نورانىتر از اين امت نديدم اين مخلوق كيست ؟ ! ندا آمد : اين حبيب من محمّد صلى اللّه عليه و آله است كه ذكر او را قبل از آنكه آسمان و زمينم را خلق كنم جارى كرده‌ام ، و او را پيغمبر قرار دادم و حال آنكه پدر تو آدم عليه السّلام بين روح و جسد بود ، يا ابراهيم تو او را در عالم ذرّ ملاقات كرده‌اى آنگاه آن بزرگوار را از صلب تو بصلب فرزند تو اسماعيل عليه السّلام منتقل خواهم كرد . [ 21 - حضرت اسماعيل عليه السلام ] حضرت ابراهيم اين خبر را بساره ( زوجهء خود ) داد كه خدا به زودى فرزند پاك و پاكيزه‌اى به او نصيب مىكند ، و ساره بنور حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله طمع ميداشت زيرا كه ابراهيم عليه السّلام ساره را از نور حضرت محمّد خبر داده بود و ساره دائما در انتظار آن نور بود تا موقعى كه هاجر به حضرت اسماعيل كه بيست و يكمين وصى بود حامله شد ، همين‌كه هاجر به اسماعيل حامله شد ساره را از اين جهت غم و اندوه شديدى عارض گرديد و دائما گرفتار غم و اندوه بود . وقتى كه اسماعيل عليه السّلام متولد گرديد غيرت ساره قبول نكرد و بناى گريه و زارى را نهاده گفت : يا ابراهيم چه شد كه من در ميان مردم از فرزند محروم شدم ! ابراهيم عليه السّلام بساره فرمود : مژده باد تو را و چشم تو روشن باد كه خدا به وعدهء خود وفا مىكند ، و خلف وعده نخواهد كرد ، ساره دائما دچار غم و اندوه بود تا اينكه خدا حضرت اسحاق را به او مرحمت فرمود ، وقتى كه اسحاق عليه السّلام نشو و نمائى كرد و بزرگ شد حضرت ابراهيم را اجل در رسيد ، آن حضرت فرزندان خود را كه شش نفر بودند جمع كرد و نگاه به آن نورى كه در صورت