يهود بشدت از حضرت عيسى تعقيب كردند تا اينكه آن بزرگوار از دست آنان فرار كرد و اصحاب خود را جمع كرد و شمعون را وصى خويشتن گردانيد و ياران خود را دستور داد كه از شمعون اطاعت كنند . آنگاه اسم اعظم و تابوت را بشمعون تسليم كرد ، پس از آن بحواريون كه آنها را در آن شب در خانه‌اى جمع كرده بود فرمود : كدام يك از شما خود را به شكل من خواهد كرد كه امر من بر گروه يهود مشتبه شود و او را بكشند تا فرداى قيامت در بهشت رفيق من باشد ؟ جوانى از آنان گفت : من يا روح اللّه ، پس آن بزرگوار او را دستور داد تا در آن مجلسى كه آن حضرت جلوس ميكرد بنشيند آن جوان امتثال امر كرد و شبيه حضرت عيسى شد ، آنگاه ملت يهود بر او وارد شده او را كشتند و بالاى دار زدند . روايت شده كه بعضى از حواريون - در آن موقعى كه شمعون عليه السّلام در زير چوبهء ( دار ) پوست و اعضاء ( آن كسى را كه بدار زده بودند ) جمع ميكرد - بر شمعون عبور كرد و گفت : يا نبى اللّه اگر مردم اين عمل تو را ببينند دچار فتنه خواهند شد ، فرمود : چون من ديدم كه خدا يك گروهى را ( به جهت اينكه خودشان طالب طريق گمراهى شدند ) گمراه كرد من هم دوست داشتم كه بگمراهى آنان افزوده باشم . از جمله پيشگوئيهاى حضرت عيسى اين بود كه به امت خود فرمود : شما بعد از من به سه فرقه تفريق خواهيد شد ، دو فرقه از شما بدروغ به خدا افتراء خواهند زد و آن دو فرقه در جهنم خواهند بود و يك فرقه با شمعون است كه بر خدا راست‌گو ميباشند و آن فرقه در بهشت وارد ميشوند .