المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

134

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

55 - زكريا بن ايم عليهما السّلام بعد از ايم زكريا براى امر خداى عز و جل قيام كرد . و روايت شده كه زكريا بن اردن بوده . و مؤمنينى كه از فرزندان حضرت داود از سبط يهودا بودند از آن حضرت متابعت كردند . زكريا با : ايساع ، اخت ، حنه و امّ مريم مادر عيسى عليه السّلام ازدواج كرد . روايت شده كه زكريا عليه السّلام دائما از يهود خائف و مخفى بود و از دست آنان فرار كرده بدرختى پناهنده شد پس آن درخت پوست خود را باز كرده ندا كرد : يا زكريا در ميان من داخل شو آن حضرت هم در ميان آن درخت داخل شد و درخت پوست خود را بهم آورد و حضرت زكريا ناپديد شد . ابليس نزد يهود آمد و آنها را به مكان حضرت زكريا راهنمائى كرد ، پس يهود آمدند و آن درخت را ارّه كردند و آن بزرگوار را هم با درخت ارّه كردند . روايت شده كه خداى رؤف قبل از اينكه ارّه به آن حضرت برسد او را قبض روح كرد و درد و الم را از او بر طرف كرد . قبل از اين حادثه خدا به زكريا عليه السّلام وحى كرده بود كه ميراثهاى انبياء عليهم السّلام را با امانتهائى كه در دست داشت به حضرت عيسى تسليم نمايد . و در خبر ديگرى روايت شده كه خدا به حضرت زكريا وحى كرد كه امر نبوّت و ميراث انبياء و آن امانتهائى را كه در دست داشت برسم امانت بيكى از انبياء بنى اسرائيل كه او را اليسابغ ميگفتند بسپارد .