المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

121

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

ميگردانيد و ميفرمود : اين بعد از من خليفهء من خواهد بود . همين‌كه داود از دنيا رحلت كرد بنى اسرائيل امر خلافت را به يكى از فرزندان حضرت داود تفويض نمودند و حضرت سليمان هم از بنى اسرائيل عزلت گزيد و از آنان كناره گرفت ، موقعى كه اين خبر به پيغمبرى از پيغمبران بنى اسرائيل كه او را ارميا ميگفتند و در بعضى از كوهها بسر ميبرد رسيد نزد حضرت سليمان آمد و گفت : يا نبى اللّه بنى اسرائيل امر خلافت را براى غير از تو انتخاب كردند و حضرت سليمان هم از امر خلافت خوددارى كرد ، ولى ارميا از آن حضرت درخواست كرد تا اينكه او را آماده كرد و بر استر حضرت داود سوار نمود و عمامهء داود عليه السّلام را بر سر سليمان نهاد و چيزى را شبيه بشاخ بر سرش نهاد كه هرگاه آن را بر سر امام مىنهادند صدائى چون صداى آب از آن شنيده ميشد بعد از آن ارميا وسط آن را با ريسمانى بست و مهار استر سليمان را گرفته او را در ميان بنى اسرائيل ميگردانيد و ميگفت : اين حجت خدا است بر شما . پس آن مردم از اطراف آن كسى كه او را براى خلافت منصوب كرده بودند متفرق شدند و به طرف حضرت سليمان متوجه شدند ، آن مردى كه بنى اسرائيل او را بخلافت نصب كرده بودند يكى از فرزندان حضرت داود بود و بنى اسرائيل از اين جهت مايل به او بودند كه مادرش از بنى اسرائيل بود ولى مادر حضرت سليمان از بنى اسرائيل نبود . روايت شده كه حضرت داود عليه السّلام اول كسى بود كه بيت المقدس را بنا كرد ، داود عليه السّلام يك قسمتى از بيت المقدس را بنا نهاد و حضرت