داود عليه السّلام بداود گفت : آن اسلحه‌اى را كه ساخته‌اى به برادران خود برسان كه بوسيلهء آن در مقابل دشمنان خود تقويت شوند . داود عليه السّلام كوتاه قد و كبود چشم و كم مو بوده ، پس حضرت داود خود را به برادران رسانيد و درب خيمه آنان پياده شد . روايت شده كه در راه حضرت داود سنگى بود كه چون آن حضرت به آن سنگ عبور كرد آن سنگ صدا زد : اى داود ! مرا برگير و بوسيلهء من جالوت را بقتل برسان زيرا كه من براى قتل جالوت خلق شده‌ام . پس حضرت داود آن سنگ را برگرفته در توبرهء خود نهاد . موقعى كه وارد لشكر طالوت شد شنيد كه آن لشكر امر جالوت و لشكر او را بزرگ و با عظمت ميشمارند ، حضرت داود به برادران خود و لشكر طالوت گفت : براى چه اين قدر امر جالوت را بزرگ ميشماريد ؟ ! به خدا قسم كه اگر من جالوت را ببينم او را خواهم كشت اين موضوع را مردم مورد گفتگو قرار دادند تا اينكه به گوش طالوت رسيد . طالوت عليه السّلام حضرت داود را خواست و به او گفت : قوّت تو تا چه اندازه‌اى است ؟ داود عليه السّلام فرمود : ( قوت من بقدرى است ) كه هر وقت شير درنده‌اى از گوسفندان من شكار كند خود را به آن ميرسانم و سر آن را گرفته فك بالا و پائين آن شير را باز ميكنم و گوسفند را از دهانش ميرهانم . و از طرف خدا به طالوت وحى شده بود كه كسى جالوت را نخواهد كشت مگر آن كسى كه زره تو را بپوشد و هيكلش آن زره را پر نمايد . طالوت عليه السّلام زره خود را بهر يك از مردان اصحاب خود پوشانيد